Uzasadnienie
I. M. zaskarżyła (w dniu 25 marca 2014 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], która odmawiała przyznania jej prawa do zasiłku rodzinnego i dodatków do niego.
Wymieniona wyżej decyzja została doręczona skarżącej dnia 14 lutego 2014r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie jej odbioru osobiście przez adresatkę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przystąpienie do merytorycznego rozpoznania złożonej skargi uwarunkowane jest uprzednim stwierdzeniem, że zachowane zostały wszystkie, przewidziane prawem wymogi formalne w tym zakresie. Jednym z nich jest - w myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", konieczność dochowania trzydziestodniowego terminu na wniesienie skargi. Zgodnie z powołanym przepisem, jest on liczony od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Konsekwencją braku terminowego złożenia skargi jest obowiązek jej odrzucenia, wynikający z brzmienia art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Mając na uwadze treść powyższych unormowań prawnych oraz okoliczności faktyczne niniejszej sprawy Sąd stwierdził, iż zaistniała konieczność odrzucenia skargi I. M. Została ona bowiem złożona do tut. Sądu w organie dnia 25 marca 2014 r., o czym świadczy odpowiednia adnotacja pracownika tego organu na prezentacie ("osobiście"). Tymczasem doręczenie skarżącej kwestionowanej przez nią decyzji nastąpiło w dniu 14 lutego 2014 r. Przewidziany w art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowy termin do złożenia na nią skargi upłynął zatem wobec I. M. dnia 17 marca 2014 r. [przy uwzględnieniu regulacji zawartej w art. 83 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którą w razie, gdy ostatni dzień terminu – w niniejszej sprawie 16 marca 2014 r. przypada na dzień ustawowo wolny od pracy (niedziela), za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu wolnym od pracy tj. w niniejszym wypadku poniedziałek 17 marca 2014 r.].
Z uwagi więc na spóźnione złożenie przez I. M. skargi na wymienioną na wstępie decyzję SKO Sąd odrzucił ją, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 P.p.s.a.