Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 430/10
Wyrokiem z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 430/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA) oddalił skargę A. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Natomiast postanowieniem z 19 listopada 2010 r. o sygn. akt II SA/Rz 430/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata (karta akt sądowych nr 64).
Pełnomocnik subsytutucyjny adwokat A. Ł. w piśmie z dnia 13 stycznia 2011 r., zawarła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od opisanego wyżej wyroku WSA. Jednocześnie wniosła o przyznanie wynagrodzenia za wykonanie nieopłaconej pomocy prawnej stronie skarżącej. W treści wniosku zostało zawarte oświadczenie o tym, iż pomoc prawna nie została opłacona w całości jak i w części przez stronę.
W myśl przepisów postępowania sądowoadministracyjnego wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej zwana p.p.s.a.). Pod pojęciem adwokata wyznaczonego z urzędu, należy przy tym rozumieć także adwokata działającego na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego.
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa zostały uregulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej zwane rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości.
Stosownie do treści przepisu § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stawki minimalne, o których mowa w powołanej wyżej regulacji określa natomiast § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W niniejszej sprawie stawka minimalna wynosi 180 zł, co wynika bezpośrednio z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia. Adwokat został ustanowiony dla strony skarżącej po zakończeniu postępowania przed WSA.
Praca adwokata w niniejszej sprawie polegała na zapoznaniu się z aktami sądowymi i administracyjnymi sprawy oraz wyrokiem kończącym postępowanie przed Sądem pierwszej instancji. Na tej podstawie adwokat sporządził opinię o braku podstaw do kwestionowania wyroku WSA za pomocą skargi kasacyjnej. Opinia ta wpłynęła do WSA w dniu 18 stycznia 2011 r.
Biorąc pod uwagę nakład pracy adwokata, referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przyznaje wnioskodawczyni od Skarbu Państwa kwotę 180 zł, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Opłata ta podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 23 % ustalonej kwoty wynagrodzenia.
W ten sposób koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały ustalone na łączną kwotę 221,4 zł.