Uzasadnienie
A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008r,. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008r. znak: [...], która nakazywała P. K. wykonanie wzmocnienia więźby dachowej w budynku inwentarskim posadowionym na działce o nr. ewidencyjnym [...] położonej w D. W dniu 4 sierpnia 2008r. wpłynęło do tut. Sądu pismo A. S., w którym wyżej wymieniona poinformowała, iż ma 71 lat, choruje na cukrzycę, mieszka sama i nie ma możliwości dojazdów do "Sądu w Rzeszowie" ze względu na zdrowie i koszty, w związku z czym cofa wniesioną przez siebie skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę (zd.
1) a cofnięcie takie wiąże sąd (zd. 2). Sąd uzna jednakże cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeśli zmierza ono do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu bądź czynności dotkniętych wadą nieważności (zd. 3).
Mając na uwadze brzmienie powołanego przepisu oraz realia niniejszej sprawy Sąd stwierdza, iż postępowanie w sprawie ze skargi A. S. na powołaną na wstępie decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru
Budowlanego podlega umorzeniu. Skarżąca skutecznie (wobec niezachodzenia w sprawie okoliczności określonych w zd. 3 art. 60 P.p.s.a.) cofnęła skargę, rezygnując tym samym z kontynuacji niniejszego postępowania.
Dlatego też orzeczono jak w sentencji, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 w zw.
z art. 60 P.p.s.a.