Uzasadnienie
M. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Sprawa ze skargi wyżej wymienionego o sygn. akt II SA/Rz 438/08 dotyczy decyzji Wojewody podjętej w sprawie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Niniejsza sprawa nie została zakończona przed WSA w Rzeszowie.
Skarżący będąc obowiązany do poniesienia kosztów wpisu od skargi w wysokości 100 zł. uiścił ten wpis w dniu 1 sierpnia 2008r. (dowód karta nr 15 akt sądowych), czyli jeszcze przed złożeniem wniosku o prawo pomocy (19 sierpnia 2008r. pieczęć urzędu pocztowego). Obciążenia finansowe, z jakimi może się spotkać skarżący w sprawie sygn. II SA/Rz 438/08, dotyczą opłat sądowych należnych z tytułu wniesienia środków odwoławczych (np. 50 zł. wpisu od skargi kasacyjnej) oraz wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi za sporządzenie skargi kasacyjnej od orzeczeń kończących postępowanie.
Stwierdzono, co następuje:
M. S. ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, czyli w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w pełnej wysokości oraz ustanowienie adwokata. Według treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa w zakresie całkowitym jest możliwe jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego w tym kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika. Wskazane powyżej warunki otrzymania prawa pomocy w pełnym zakresie podkreślają wyjątkowy charakter tej instytucji.
Oświadczenia Skarżącego opisujące jego sytuację majątkową oraz rodziną nie budzą wątpliwości, co do zgodności z prawdą. Dowodem bardzo złego stanu majątkowego strony oraz braku zdolności płatniczych są m.in. dokumenty zgromadzone w aktach administracyjnych sprawy. Z treści wniosku wynika niezbicie brak jakichkolwiek możliwości poniesienia przez wnioskującego o prawo pomocy kosztów związanych z prowadzonym postępowaniem sądowoadministracyjnym.
Do tej konkluzji prowadzi ocena warunków bytowych M. S.. Skarżący nie osiąga żadnych dochodów, nigdzie nie pracuje. Jest wychowankiem placówki opiekuńczo - wychowawczej. Po opuszczeniu placówki nie otrzymał żadnej materialnej oraz finansowej pomocy ze strony organów pomocy społecznej. Strona nie posiada lokalu mieszkalnego, nieruchomości, oszczędności jak również wartościowych przedmiotów. M. S. zamieszkuje u swego Ojca, niekiedy u znajomych. Według treści wniosku strona zamierza podjąć pracę i nadal się kształcić.
Warunki egzystowania skarżącego wypełniają w sposób pozytywny przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Można być pewnym, że brak zwolnienia strony od tych obciążeń pozbawiłby go prawa do sądowej kontroli decyzji Wojewody. Skarżący musiałby zrezygnować z kontynuowania postępowania po to, aby zaspokoić swe podstawowe potrzeby życiowe. Aby uchronić stronę od konieczności dokonywania wyborów tego rodzaju należy przyznać prawo pomocy w granicach określonych we wniosku.
Należy też nadmienić, że niniejsze postanowienie nie stanowi podstawy do ubiegania się o zwrot uiszczonego wpisu sądowego. Zwolnienie od kosztów sądowych obejmuje przyszłe koszty sądowe (tj. opłaty i wydatki), nie zaś te koszty, które strona już pokryła.
Z wyżej powołanych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustalonym w sentencji postanowienia w oparciu o art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.