Uzasadnienie
Uzasadnienie
postanowienia z dnia 5.11.2009 r.
W podaniu z dnia 31.03.2008 r., skierowanym do Burmistrza Gminy i Miasta [...], Gmina [...] wniosła o wydanie decyzji zatwierdzającej podział kilkudziesięciu działek, położonych na terenie N. w celu wydzielenia projektowanej drogi gminnej lokalnej łączącej teren Osiedla [...] z drogą krajową nr [...] L.-R. o szerokości w linii rozgraniczającej 15 metrów. /k. 1 akt adm. I instancji/ Wniosek z upoważnienia Burmistrza z dnia 6.12.2006 r. podpisał Z. D. – Kierownik Referatu Gospodarki Nieruchomościami. Wskazany wniosek został zmieniony wnioskami z dnia 9.06.2008 r. i 28.07.2008 r. przez wyłączenie działek nr 4501/1, 4501/2, 4503 i 4506/2.
We wniosku zaznaczono, aby podziału działek dokonać w trybie art. 97 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603, ze zm./.
Burmistrz Gminy i Miasta [...] w dniu [...].12.2008 r. wydał w przedmiotowej sprawie administracyjnej dwie decyzje.
W pierwszej, o numerze: [...], zatwierdził podział 21 działek, w tym działek o numerach 4495/8 i 4497/2, stanowiących współwłasność łączną C. i E. P. /k. 20 akt adm. I instancji/. Drugą, o numerze:[...], zatwierdził podział działek o numerach: 4481/1, 4482/1, 4483/1. /k. 19 akt adm. I instancji/.
W podstawach prawnych decyzji powołał art. 93 ust. 1, 2, 3, 4 i 5, art. 96 ust. 1 i 4 i art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603, ze zm./.
Od decyzji oznaczonej numerem [...], wniósł odwołanie E. P. /k. 21 akt adm. I instancji/.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania E. P., decyzją z dnia [...].02.2009 r., Nr [...] uchyliło w całości zaskarżone decyzje i umorzyło postępowanie w pierwszej instancji. Z części wstępnej decyzji organu odwoławczego wynika, że odwołanie odnosi się do decyzji o numerach [...] i [...].
Umorzenie postępowania w sprawie zatwierdzenia podziału działek, Kolegium motywowało tym, że decyzje organu I instancji zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa, gdyż sprawa budowy nowej publicznej drogi gminnej powinna być załatwiona w trybie ustawy z dnia 10.04.2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych /Dz. U. nr 80, poz. 721/.
Na decyzję organu odwoławczego z dnia [...].02.2009 r., Gmina [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, w której zanegowała stanowisko organu odwoławczego.
Wymieniony Sąd zważył, co następuje
Skarga Gminy [...] jest niedopuszczalna.
Zasadnicza kwestia sprowadza się do pytania, czy organ gminy, który był wnioskodawcą i wydał w pierwszej instancji decyzje w sprawie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego w tej sprawie?
Zdaniem Sądu in merito, odpowiedź na tak postawione pytanie może być tylko negatywna.
Na tle art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz. U. Nr 74, poz. 368, ze zm./ oraz na kanwie art. 50 § 1 obecnie obowiązującej ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm./, nazwanej dalej skrótem p.p.s.a. w orzecznictwie jak również w doktrynie utrwaliło się zapatrywanie, że w jednym postępowaniu nie może występować łączenie uprawnień władczych w zakresie rozstrzygnięcia /imperium/ i uprawnień strony postępowania. /dla przykładu por. postanowienie NSA z dnia 24.01.1997 r., IV SA 802/95 – ONSA nr 4/1997 r., poz. 179, uchwała 5 sędziów NSA z dnia 9.10.2000 r., OPK 14/00 – ONSA nr 1/2001, poz. 17, postanowienie NSA z dnia 1.02.2006 r. sygn. akt I OSK 386/05 i z dnia 2.03.2006 r., II GSK 387/05, [numer dowodu zakryty] oraz Jan Paweł Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Lexis-Nexis", W-wa 2008 r., str. 164, Wojciech Chróścielewski – Organ administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym, Dom Wydawniczy ABC, W-wa 2002 r., str. 241/.
Powołany W. Chróścielewski uważa, że wydawanie przez organy gminy decyzji administracyjnej gdy gmina jest stroną postępowania administracyjnego, byłoby jaskrawo sprzeczne z zasadą prawdy obiektywnej, bowiem istotą postępowania jest przecież dokładne wyjaśnienie i ustalenie stanu faktycznego sprawy i zastosowanie adekwatnej do tego stanu normy prawa materialnego.
Takie czynności organu muszą się odbywać w trakcie bezstronnie prowadzonego postępowania wyjaśniającego, nie dotkniętego presją lokalnych, pozaprawnych nacisków.
Zwieńczeniem przedstawionego orzecznictwa jest wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29.10.2009 r., sygn. akt K 32/08, który po rozpatrzeniu wniosku Rady Gminy i Miasta [...] stwierdził, że art. 50 § 1 p.p.s.a. w zakresie, w jakim pozbawia gminę prawa wniesienia skargi na decyzję organu wyższej instancji wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez wójta /burmistrza, prezydenta/ tej gminy w sytuacji, gdy decyzja organu odwoławczego ma wpływ na prawa i obowiązki tej gminy lub jej organów – jest zgodny z art. 165 Konstytucji RP.
Akceptując przedstawioną linię orzecznictwa, Sąd in merito przyjął, że skoro Burmistrz Gminy i Miasta [...] wydał decyzje w sprawie, zatem Gmina [...] w tej sprawie nie może być traktowana jako strona postępowania i wobec tego nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi.
Z podanych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę, jako niedopuszczalną.