Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2010 roku, nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu L. w przedmiocie odmowy przyznania B. Ch. prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 18 stycznia 2010 roku. Decyzję doręczono B. Ch. w dniu 11 marca 2009 roku (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 16 akt adm. organu II instancji). W decyzji zawarto pouczenie, co do sposobu oraz terminu jej zaskarżenia do sądu administracyjnego.
W dniu 8 kwietnia 2010 roku (odcisk pieczęci datownika pocztowej jednostki nadawczej) B. Ch. za pośrednictwem poczty wniósł skargę na powołaną na wstępie decyzję. Skargę wniesiono bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wpłynęła w dniu 12 kwietnia 2010 roku. W dniu 13 kwietnia 2010 roku Sąd przekazał skargę Wojewodzie ze wskazaniem, iż wbrew treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesiono ją bezpośrednio do sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Skargę składa się więc do sądu, ale za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem zaskarżenia. Termin do wniesienia skargi jest zachowany wyłącznie w przypadku nadania pisma w placówce pocztowej do właściwego adresata. Skoro więc strona skarżąca kwestionuje rozstrzygnięcie Wojewody to skargę do sądu winna skierować za pośrednictwem tego właśnie organu. Dla ustalenia zachowania terminu do wniesienia skargi bez znaczenia pozostaje fakt, że w otwartym terminie wniesiono ją bezpośrednio do sądu. Decydująca jest w tym względzie data nadania skargi przez Sąd do organu, który wydał zaskarżoną decyzję, tj. do Wojewody. W niniejszej sprawie nastąpiło to w dniu 13 kwietnia 2010 roku, a więc po upływie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi; decyzję doręczono skarżącemu w dniu 11 marca 2010 roku, termin do jej zaskarżenia upływał zatem z końcem dnia 12 kwietnia 2010 roku.
Podsumowując należy stwierdzić, iż wniesienie skargi w dniu 13 kwietnia 2010 roku – data nadania skargi przez Sąd do Wojewody – było spóźnione. Z tej przyczyny Sąd zobowiązany był skargę odrzucić w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.