Uzasadnienie
A. K. we wniosku PPF z dnia 17 lipca 2009 r., zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Jej żądanie dotyczy sprawy sądowej kontroli decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] o wymeldowaniu z miejsca pobytu stałego. Na obecnym etapie postępowania strona skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł.
Sytuacja majątkowa i osobista wnioskodawczyni została szczegółowo i wyczerpująco opisana w treści zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz we wniosku PPF. Na podstawie tych dokumentów stwierdzono następujące okoliczności majątkowe i dochodowe wnioskodawczyni: dochód A. K. wynosi netto 1939 zł. Z tej kwoty utrzymują się dwie osoby. Na utrzymaniu skarżącej pozostaje Jej brat – T. P. Koszty życia skarżącej stanowią kolejne pozycje wydatków w skali miesiąca: czynsz za najem pokoju wieloosobowego w wysokości 700 zł, dojazd z K. do R. w celu utrzymania kontaktu z dziećmi w wysokości 264 zł, wyżywienie 349,8 zł, alimenty w wysokości 820 zł. Wydatki o charakterze niezbędnym przekraczają dochody skarżącej o kwotę 194,66 zł. Brakujące środki wnioskodawczyni pożycza od rodziców oraz rodziny. W roku 2008 r. skarżąca opłaciła kwotę 3’842 zł kosztów sądowych.
Kwotą tą uzyskała dzięki pożyczkom od rodziców. Stronie nie udało się zaciągnąć pożyczki w banku z uwagi na stan Jej niewypłacalności. Należy także dodać, że A. K. nie dysponuje własnym lokalem, nie posiada zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych. Jest właścicielką nieruchomości rolnej o pow. 2,5 ha, jednak nie ma do tej nieruchomości dostępu.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek A. K. należy uwzględnić w całości.
Strona skarżąca ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Wobec tego powinna ponad wszelką wątpliwość wykazać, że koszty uczestniczenia w sprawie sądowoadministracyjnej odbiją się negatywnie na poziomie utrzymania koniecznego. Przesłanki przyznania prawa w zakresie częściowym ustala art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej p.p.s.a.). Ciężar wykazania warunków przyznania prawa pomocy obciąża wyłącznie wnoszącego o prawo pomocy. Inkwizycyjność sądu ogranicza się do wzywania wnioskującego o usunięcie braków formalnych oraz merytorycznych wniosku. Należy dodać, że przedstawiane przez skarżących oświadczenia i dowody podlegają swobodnej ocenie referendarza sądowego wyznaczonego do rozpoznania wniosku.
Sprawa z udziałem A. K. dotyczy decyzji Wojewody [...] o wymeldowaniu z miejsca pobytu stałego. Wnioskodawczyni z tytułu wniesienia skargi sądowoadministracyjnej zobowiązana jest uiścić wpis sądowy w kwocie 100 zł. Zakończenie sprawy może się wiązać dla skarżącej z obowiązkiem poniesienia także innych kosztów sądowych w postaci wpisu od zażaleń, skargi kasacyjnej, a także opłaty kancelaryjnej. Ponadto sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga ustanowienia przez stronę fachowego pełnomocnika.
O przyznaniu prawa pomocy decyduje przede wszystkim wysokość dochodów, z których skarżąca zmuszona jest pokryć wydatki o charakterze niezbędnym. Można być pewnym, iż podana we wniosku kwota dochodów (tj. 1939 zł.) jest niewystarczająca do jednoczesnego pokrycia kosztów finansowych niniejszego postępowania oraz bieżących kosztów życia dwóch dorosłych osób. Należy uwzględnić to, że strona zmuszona jest większą część swoich dochodów przeznaczać na pokrycie alimentów oraz dojazdy do swych dzieci. Skarżąca nie posiada własnego lokalu, z tej przyczyny zmuszona jest wynajmować mieszkanie w Krakowie. Jej bardzo skromny budżet obciążają ciężary procesów sądowych prowadzonych przeciwko byłemu mężowi. Będąc urzędnikiem służby cywilnej strona nie może podjąć dodatkowego zatrudnienia w celu podratowania stanu swych finansów. Należy wierzyć skarżącej, że Jej skromne dochody po uiszczeniu kosztów niezbędnych nie wystarczają w pełni na zakup środków spożywczych, ubrań oraz obuwia.
Ponieważ pokrycie kosztów postępowania odbiłoby się negatywnie na utrzymaniu koniecznym rodziny A. K., należy zwolnić Ją od kosztów sądowych, aby umożliwić kontynuowanie procesu sądowoadministracyjnego. Innymi słowy, strona nie jest w stanie wygospodarować choćby części kosztów sądowych, jakie mogą powstawać w niniejszej sprawie. Te ustalenia odpowiadają przesłankom przyznania prawa pomocy w części (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Z wyżej powołanych względów orzeczono o zwolnieniu od kosztów sądowych w oparciu o art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.