Uzasadnienie
W dniu 20 kwietnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga A. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zgody na ekshumację zwłok/szczątków zmarłych i przeniesienie ich do innego grobowca.
Od skargi nie uiszczono wpisu ani nie dołączono odpisów skargi. Na wezwanie Sądu o uzupełnienie powyższych braków skarżąca uiściła wymagany wpis, ale nie nadesłała odpisów skargi. Zamiast odpisów skargi nadesłała pismo, w którym wskazała, że nie posiada pisma z dnia 10 kwietnia 2007 r. oraz wyraziła swoje niezadowolenie z faktu, że tak prosta, w jej ocenie sprawa, nie doczekała się zakończenia przez pół roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skarga jak każde pismo procesowe, aby mogła być skutecznie wniesiona musi odpowiadać wymogom formalnym, między innymi musi zawierać odpowiednią ilość odpisów skargi, celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania, musi również zostać należycie opłacona. Braki formalne podlegają uzupełnieniu w trybie i w terminie wskazanym przez Sąd. Jeżeli pomimo wezwania strona nie uzupełni ich, skarga podlega odrzuceniu – art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Również nieuiszczenie wpisu, pomimo wezwania, powoduje konieczność odrzucenia skargi – art. 220 § 3 P.p.s.a.
Z powyższego wynika, że ustawodawca traktuje każdy z wymienionych braków jednakowo. Nieuzupełnienie któregokolwiek z nich, powoduje odrzucenie skargi, przy czym ustawodawca nie dopuszcza w tym zakresie żadnych wyjątków.
W świetle powyższego, stwierdzić należy, że nienadesłanie przez skarżącą odpisów skargi powoduje konieczność jej odrzucenia, pomimo tego, iż uiściła wymagany wpis.
Zajętego stanowiska nie może podważać fakt, iż skarżąca w terminie otwartym do nadesłania odpisów skargi, nadesłała wprawdzie pisma, ale żadne z nich nie było odpisem skargi. Istotą odpisu skargi jest bowiem odwzorowanie, w dowolnej technice, jej pełnej treści. Tymczasem żadne z nadesłanych przez skarżącą pism nie odpowiadało treści skargi. Usprawiedliwieniem uchybienia temu obowiązkowi nie może być podnoszona przez skarżącą kwestia braku odpisu skargi.
Mając powyższe na uwadze Sad orzekał jak w sentencji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 P.p.s.a. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.