Uzasadnienie
J. F. w terminie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł. od skargi na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. Nr [...], wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF zwróciła się o zwolnienie od niego.
Wg informacji zawartych w tym wniosku, dołączonych do niego załącznikach oraz w nadesłanym w wyniku wezwania do uzupełnienia braków formalnych tego wniosku i złożenia dodatkowego oświadczenia kolejnym formularzu PPF,:
- - skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem i 2 dzieci w wieku 6 i 8 lat (dzieci na podstawie stosownych orzeczeń zostały zaliczone do osób niepełnosprawnych, co związane jest z wymogiem stałej opieki nad nimi i dodatkowymi kosztami leczenia),
- - źródło ich utrzymania stanowi wynagrodzenie za pracę męża skarżącej – 1126 zł. netto oraz pobierany przez nią zasiłek dla bezrobotnych – 420 zł. wraz z zasiłkami rodzinnymi i pielęgnacyjnymi – 660 zł.,
- - nie dysponują oni żadnymi składnikami majątkowymi o znacznej wartości (dom w którym mieszkają wynajmują od innych osób), posiadany przez nich samochód osobowy m-ki Volkswagen Golf (rok prod. 1995) wykorzystywany jest m.in. na dojazdy z dziećmi do lekarzy,
- - ponoszone przez nich wydatki obejmują m.in. opłaty za energię elektryczną – 109 zł., gaz butlowy – ok. 69 zł./m-c, telefon – 50 zł./m-c, leczenie – 300 zł. (należy do nich doliczyć koszty przejazdów do R. i W.), podatek od nieruchomości – 105 zł./3 m-ce (dot. domu, który wynajmują), wywóz śmieci – 96 zł.; pozostałą część dochodów wydatkują na zakup żywności i odzieży.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Wobec wyraźnego wskazania przez J. F. w rubryce nr 4 wniosku PPF zakresu dochodzonego prawa pomocy, tj. zwolnienia od wpisu od skargi, przyjęto, że ubiega się ona wyłącznie o zwolnienie od kosztów sądowych w tej części.
Zwolnienie to wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, którego przesłanką przyznania jest wykazanie przez osobę wnioskującą braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej P.p.s.a.
Zgodnie z powyższym, możliwości płatnicze wnioskodawcy (oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym – jeżeli takie są) stanowią jedyne kryterium przyznawania prawa pomocy; z tego względu bez znaczenia dla rozpoznania wniosku pozostaje argument skarżącej o jej działaniu w sprawie nie tylko w interesie osobistym, lecz także publicznym, tj. innych rodziców, których dzieci uczęszczają do szkoły objętej zamiarem likwidacji.
Niezależnie jednak od tej okoliczności, analiza w/w przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy w kontekście udzielonych przez J. F. informacji przemawia za uznaniem jej spełnienia. Sytuację materialno – bytową jej i członków rodziny należy ocenić jako trudną. Nie posiadają oni własnego domu /mieszkania, zamieszkując w wynajętym domu (oprócz opłat za tzw. media, z tego tytułu opłacają tylko podatek od nieruchomości). Jak można z dużym prawdopodobieństwem przypuszczać, przy ograniczonych możliwościach finansowych, kryterium koszów najmu domu było istotnym przy wyborze miejsca zamieszkania, a jego bliskość do szkoły – co już wyraźnie potwierdziła we wniosku sama skarżąca – podyktowana potrzebą stałej i wzmożonej opieki nad dziećmi w związku ze stanem ich zdrowia. Jak wynika z oświadczenia skarżącej, wydatki z tytułu leczenia (zakup leków i dojazdy do lekarzy) stanowią znaczące obciążenie domowego budżetu.
Zarówno tym wydatkom, jak i wszystkim pozostałym należy przypisać miano niezbędnych oraz służących zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, a tym samym niemożliwych do ograniczenia celem poczynienia oszczędności na opłacenie związanego z wniesieniem skargi wpisu. W tym zakresie należy dać wiarę skarżącej, iż przy wykazanym poziomie dochodów i ponoszonych wydatkach wymagana z tego tytułu kwota 300 zł. jest dla niej za wysoka i bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny nie może jej uiścić. Rodzaj tych wydatków nakazuje uznać je za niezbędne i służące zaspokajaniu podstawowych, bieżących potrzeb życiowych, a przez to zasadniczo niemożliwe jest ich ograniczenie w celu poczynienia stosownych oszczędności.
W tej sytuacji wniosek J. F. zasługuje na uwzględnienie w całości, o czym postanowiono na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.