Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 451/08
Wnioskiem zawartym w skardze z dnia 2 czerwca 2008r. skarżąca K. J. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek ten złożono do sprawy o sygn. II SA/Rz 451/08 dotyczącej skargi K. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO). Zaskarżoną decyzję SKO podjęło w sprawie zaliczki alimentacyjnej.
Stwierdzono, co następuje:
W określonych przedmiotowo sprawach przepisy prawa zwalniają skarżących od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Tymi kosztami są opłaty sądowe oraz zwrot wydatków. Oznacza to, że skarżący w tych postępowaniach sądowoadministracyjnych nie mają obowiązku uiszczać opłat sądowych (wpisu i opłaty kancelaryjnej) oraz wydatków. W tych sprawach wydatki za stronę zwolnioną od kosztów sądowych z mocy prawa wykładane są z części budżetu sądu administracyjnego, w zakresie tego zwolnienia. Sprawy, o których mowa wymienia enumeratywnie art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.). Ustawodawca w treści art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a. zwolnił z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych skarżących w sprawach dotyczących pomocy i opieki społecznej.
Nie ulega wątpliwości, iż skarga K. J. na decyzję SKO dotyczącą zaliczki alimentacyjnej jest sprawą z zakresu wyszczególnionego w art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a. W rezultacie skarżąca jest z mocy prawa zwolniona w zakresie sprawy o sygn. II SA/Rz 451/08, z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych.
Ponieważ w niniejszej sprawie nie ciąży na Skarżącej obowiązek ponoszenia kosztów sądowych, wniosek K. J. o zwolnienie z kosztów sądowych należy uznać za bezprzedmiotowy. Dalszą konsekwencją tego ustalenia, jest konieczność umorzenia postępowania w sprawie przyznania skarżącej prawa pomocy w granicach wniosku o zwolnienia od kosztów sądowych.
Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3, art. 239 pkt 1 lit. a, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.