Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę B. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej.
Przyczynę powyższego rozstrzygnięcia stanowił fakt uiszczenia wpisu od wymienionej skargi poprzez nadesłanie znaków opłaty sądowej, a zatem w formie nieprzewidzianej prawem. Postanowienie doręczono skarżącemu 17 czerwca 2010 r.
W dniu 18 czerwca 2010r. B. Ś. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty sądowej, dokonując jednocześnie takiej wpłaty na rachunek bankowy Sądu. Motywując wniosek skarżący podniósł, że chciał sobie "uprościć opłatę przez naklejenie znaków".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Konsekwencję procesową podjęcia przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego czynności po upływie terminu przewidzianego do jej dokonania jest bezskuteczność owej czynności /art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a./. W przepisie art. 86 § 1 P.p.s.a. ustawodawca przewidział jednak możliwość usunięcia wskazanej wyżej ujemnej konsekwencji, dając stronie prawo złożenia wniosku o przywrócenie terminu do podjęcia określonej czynności procesowej. Warunkiem uwzględnienia takiego wniosku jest uprawdopodobnienie, że strona nie ponosi winy w uchybieniu terminu /art. 87 § 2 P.p.s.a./.
Powszechnie przyjmuje się, że działanie strony jest niezawinione wówczas, gdy dołożyła ona przy podejmowaniu danej czynności procesowej należytej staranności tzn., takiej, jakiej można wymagać od osoby właściwie dbającej o własne interesy.
Zdaniem Sądu skarżący B. Ś. nie wykazał się tego rodzaju dbałością. Odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II wzywającego skarżącego do opłacenia skargi zawierał jednocześnie pouczenie o sposobie uczynienia zadość temu wezwaniu. Wskazywał mianowicie, że żądaną opłatę można uiścić w dwojaki sposób: bądź w kasie Sądu, bądź na rachunek bankowy Sądu /art. 219 § 2 P.p.s.a./. Tymczasem, co już wyżej zaznaczono, skarżący w odpowiedzi na wezwanie o uiszczenie wpisu w jeden ze wskazanych sposobów przesłał do Sądu pismo z naklejonymi nań znakami opłaty sądowej.
Natomiast we wniosku o przywrócenie terminu do jej uiszczenia podał jedynie, że chciał sobie "uprościć opłatę przez naklejenie znaków". Argumentacja ta w żadnym wypadku nie może być uznana jako uprawdopodobnienie braku winy, w rozumieniu art. 87 § 2 P.p.s.a. Wobec tego stwierdzić należy, że B. Ś. dopuścił się niedbalstwa w zakresie strzeżenia własnych interesów procesowych, które to niedbalstwo nie może stanowić usprawiedliwienia dla uchybienia terminu i prowadzić do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu.
Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.