Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Starosty z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie T. K. z powodu uzyskania informacji o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdu i jednocześnie umorzyło postępowanie pierwszej instancji.
Powyższa decyzja została wysłana T. K. (winno być T. K.) na adres podany przez ww. w odwołaniu od decyzji Starosty z dnia [...] maja 2010r. tj. D. ul. [...]. Korespondencja zawierająca przesyłkę została odebrana przez adresata osobiście w dniu 5 lipca 2010r. (dowód doręczenia – k. 12 akt administracyjnych II instancji).
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wyżej wymienioną decyzję złożył Prokurator Rejonowy w dniu 14 kwietnia 2011 r. (data nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym – [...] – k. 9 akt sądowych sprawy).
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że postępowanie prowadzone w trybie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. z 2006r. Nr 108, poz. 908 ze zm./ jest postępowaniem, które może toczyć się wyłącznie z urzędu. Zatem wniosek Prokuratora Rejonowego stanowił jedynie informacje o konieczności wszczęcia postępowania, nie był natomiast wnioskiem skutkującym nadaniem Prokuratorowi podmiotowych uprawnień o jakich mowa w art. 182 i art. 188 k.p.a. Z tych powodów rozstrzygnięcie Kolegium nie było doręczane Prokuratorowi Rejonowemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Natomiast stosownie do art. 53 § 3 P.p.s.a. Prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka może wnieść skargę do sądu administracyjnego na określone rozstrzygnięcie organu administracji publicznej w terminie 6 miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej. Z powyższego wynika, że początek biegu terminu do wniesienia takiej skargi przez Prokuratora liczy się od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie.
Przy czym w przypadku wniesienia przez prokuratora skargi po upływie terminu do jej wniesienia sąd skargę odrzuca, mając na uwadze art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] została doręczona T. K. w dniu 5 lipca 2010r.
Podkreślić jednocześnie należy, że zgodnie z odesłaniem wyrażonym w art. 83 § 1 P.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, tj. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Art. 112 KC wskazuje m.in., że termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. W przedmiotowej T. K. otrzymał zaskarżoną decyzję Kolegium w dniu 5 lipca 2010 r., w związku z powyższym sześciomiesięczny termin do zaskarżenia tego aktu do sądu administracyjnego przez Prokuratora upłynął w dniu 5 stycznia 2011r.
Tymczasem skarga wniesiona została przez Prokuratora Rejonowego w dniu w dniu 14 kwietnia 2011 r. (data nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym – [...] – k. 9 akt sądowych sprawy).
Z powyższego wynika, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 3 P.p.s.a.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia wielkości opóźnienia.
Mając na uwadze powyższe względy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i skargę odrzucił.