Uzasadnienie
A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na pismo Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2010r. znak: [...], w którym organ odpowiadając na pismo wyżej wymienionego z dnia 18 stycznia 2010r. wskazał, iż pismami z dnia: 19 lutego, 3 marca 2009r. i 12 stycznia 2010r. udzielał szczegółowych wyjaśnień odnośnie żądań skarżącego. Nadto uznał skargę na działalność pracowników kierowanego przez niego urzędu za nieuzasadnioną.
We wspomnianym piśmie z dnia 18 stycznia 2010r. A. K. zwrócił się do Prezydenta Miasta [...] o wyciągnięcie stosownych konsekwencji w stosunku do pracowników urzędu miejskiego, którzy dokonali rejestracji jego samochodu wpisując go w dowodzie rejestracyjnym jako współwłaściciela tego pojazdu wraz z jego siostrą E. G. Wniósł o naprawienie tej "pomyłki" i wpisanie go we wskazanym dowodzie jako właściciela.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zakres przedmiotowy owej kontroli wskazuje art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej następnie jako P.p.s.a. Stanowi on, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na: decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4).
Objętego niniejszą skargą pisma Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2010r., będącego odpowiedzią organu na żądania wnioskodawcy zawarte w piśmie z dnia 18 stycznia 2010r., nie można uznać za żadne z wymienionych w powołanym wyżej art. 3 § 2 P.p.s.a. rozstrzygnięć.
Skoro więc nie mieści się ono w wymienionym katalogu form działalności organów administracji, które mogą stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego, skarga na nie musi zostać uznana jako niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.