Uzasadnienie
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Stowarzyszenia [...] jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...]. Akty te zostały wydane w sprawie ustalenia obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko dla inwestycji pod nazwą; budowa farmy wiatrowej [...], polegającej na budowie 6 elektrowni wiatrowych wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą na obszarze gminy [...] w miejscowości O., W. i P. A. J. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie pismo z dnia 14 maja 2013 r., w którym zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania aktu.
Ponieważ nie określono konkretnie jaki akt administracyjny ma podlegać wstrzymaniu, dlatego WSA w Rzeszowie pismem z dnia 17 czerwca 2013 r. zwrócił się do A. J. o wyjaśnienie czy:
- 1) pismo z dnia 14 maja 2013 r. wniesione do WSA w Rzeszowie, stanowi wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], a jeśli tak to o wyjaśnienie:
- a) czy wniosek o wstrzymanie wykonania został wniesiony indywidulanie przez A. J. (tylko w jego imieniu),
- b) czy też wniosek ten został wniesiony przez Stowarzyszenie [...], a podpisany przez A. J. jako przewodniczącego tego stowarzyszenia.
A. J. został wezwany do wykonania powyższego wezwania w terminie 7 dni, licząc od dnia jego doręczenia, pod rygorem uznania w razie braku odpowiedzi, że pismo z dnia 14 maja 2013 r. nie zawiera wniosku o wstrzymanie wykonania.
W odpowiedzi na wezwanie A. J. pismem z dnia 21 czerwca 2013 r. poinformował, że w piśmie z dnia 14 maja 2013 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienie SKO. Wyjaśnił jednocześnie, że w tej sprawie Stowarzyszenie [...] występuje oddzielnie, zaś on wystąpił z w/w pismem jako radny gminy [...] zobowiązany przez mieszkańców do interwencji w sprawie budowy wiatraków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może skutecznie złożyć tylko skarżący. O tym, że legitymacja do złożenia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej przysługuje tylko skarżącemu zadecydował sam ustawodawca, określając w art. 61 § 3 P.p.s.a., że "(...) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania (...) aktu lub czynności (...)".
Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu prowadzone jest na wniosek skarżącego (zasada skargowości). Natomiast Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu w tym zakresie, a jego czynności ograniczają się jedynie do treści złożonego wniosku. Niedopuszczalna jest zatem samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez sąd administracyjny (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OZ 269/12).
W związku z powyższym A. J. został wezwany przez Sąd o wyjaśnienie kto jest autorem wniosku i jakiego aktu on dotyczy.
Ponieważ A. J. nie jest stroną skarżąca w przedmiotowej sprawie, dlatego też Sąd nie mógł rozpoznać złożonego przez niego wniosku o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.