Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia z dniem [...].04.2007 r. decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].11.2006 r., znak: [...] w sprawie przyznania B. W. świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem A. W. na okres od 1.09.2006 r. do 31.08.2007 r.
Powyższa decyzja została doręczona B. W. w dniu 3 marca 2010r.
i odebrana przez nią osobiście (dowód doręczenia – k. 11 akt administracyjnych organu II instancji).
Decyzja ta zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia, poprzez wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
W dniu 7 kwietnia 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – k. 4 akt sądowych) B. W. złożyła, za pośrednictwem Kolegium, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, skargę na wyżej wymienioną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] została doręczona B. W. w dniu 3 marca 2010 r.
Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a więc w przedmiotowej sprawie upłynął w dniu 2 kwietnia 2010 r. Tymczasem skarga wniesiona została do Sądu w dniu 7 kwietnia 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – k. 4 akt sądowych), a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, przy czym nie ma tu znaczenia wielkość opóźnienia, a Sąd fakt ten musi uwzględnić z urzędu. Należy też zaznaczyć, że skarżąca nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, z jednoczesnym wykazaniem, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
Mając na uwadze powyższe względy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i skargę odrzucił.