Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] stycznia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych. Decyzji I instancji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności.
W złożonej przez B. D. skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie z uwagi na brak uzasadnienia wniosku - pismem z dnia 19 października 2007 r., wezwał skarżącego o wskazanie przyczyn, dla których żądał on wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący w zakreślonym przez Sąd terminie odpowiedział na wezwanie, wskazując, że przyczyną dla której złożył wniosek o wstrzymanie jest zajęcie części świadczenia rentowego przez Dyrektora Izby Celnej.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.
Z powołanego wyżej przepisu wynika, że Sąd może uwzględnić wniosek strony, gdy zachodzi co najmniej jedna z przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca nie uprawdopodobniła aby takie okoliczności wystąpiły.
W szczególności strona nie wykazała z jakich przyczyn zajęcie części świadczenia miałoby stanowić dla niej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skarżący podając ten powód – nie określił także jaka część renty i w jakiej wysokości została zajęta.
Nie zachodzi także przesłanka trudnych do odwrócenia skutków, które to pojęcie oznacza takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
W odniesieniu bowiem do kary będącej przedmiotem decyzji zaskarżonej art. 94 ust 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204 poz. 2088) stanowi, że w przypadku uchylenia albo stwierdzenia nieważności decyzji, a także uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny uiszczona kara pieniężna podlega zwrotowi w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji lub orzeczenia o zwrocie tej kary.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.