Uzasadnienie
Wnioskiem zawartym w piśmie procesowym (bez daty) wniesionym 15 grudnia 2010 r. skarżąca J. S. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] udzielającej E. i P. U. pozwolenia na rozbudowę, przebudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid. 1005, przy ul. G. w S. Uzasadniając wniosek skarżąca stwierdziła, że realizacja inwestycji spowoduje, iż sąsiad będzie jej kosztem "korzystał ze swojej nieruchomości ponad przeciętną miarę". Rozbudowa ograniczy jej dostęp światła, zarówno do budynku, jak i upraw, mieszczących się na działce nr 1006. Obiekt stanowiący przedmiot pozwolenia na budowę nie jest jedynym w sąsiedztwie i kumulacja budynków (domków jednorodzinnych) coraz bardziej utrudnia korzystanie z nieruchomości.
Pismem z dnia 15 lutego 2011 r., inwestorzy E. i P. U. stwierdzili, że zgodnie z kosztorysem stanu surowego inwestycji jej wartość na grudzień 2010 r. wynosiła 88 462 zł, a zwłoka z rozpoczęciem inwestycji do lutego 2011 r. zwiększyła wymagany nakład środków do 95 033 zł. Zaznaczyli, że koszt zwłoki z wykonaniem inwestycji może przekraczać wykazaną różnicę (6 571 zł) z uwagi na obowiązującą kolejność realizacji zleceń przez wykonawcę. Wstrzymanie wykonania decyzji do czasu wyrokowania w I instancji może wygenerować dodatkowy koszt w wysokości ok. 7000 zł. Do pisma dołączono kosztorysy i dokumenty potwierdzające przygotowanie zawodowe z zakresu budownictwa osoby, która je sporządziła. Skarżący dodali, że pomimo niewydania rozstrzygnięcia wstrzymującego wykonanie pozwolenia na budowę, z uwagi na "brak pewności" sami wstrzymali realizację prac przez firmę budowlaną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż wniosek skarżącej nie zawiera uzasadnienia, w którym wykazanoby ryzyko zajścia okoliczności określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków). Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na podmiocie żądającym wstrzymania wykonania decyzji, zaś sąd nie może w tym zakresie prowadzić postępowania wyjaśniającego z urzędu i wyręczać skarżącej, ani też opierać rozstrzygnięcia na domniemaniach. Wskazane we wniosku korzystanie przez inwestora z sąsiedniej nieruchomości "ponad przeciętną miarę" poprzez rozbudowę dotychczasowego domu jednorodzinnego oraz ograniczenie dopływu światła nie mogą wywołać dla skarżącej ani znaczącej szkody, ani też trudnych do odwrócenia skutków. W szczególności uprawy, które mogą ulec zacienieniu wskutek realizacji inwestycji nie stanowią źródła utrzymania skarżącej, leczy tylko zwykłe przydomowe nasadzenia; obejmują drzewa i krzewy owocowe na własne potrzeby oraz rabatę kwiatową.
Skarżąca kwestionuje wyłącznie celowościowy wybór sposobu korzystania z własności nieruchomości, jakiego dokonał jej sąsiad nie licząc się z jej ewentualnymi niedogodnościami. Niedogodności tych nie można jednak na tle rozpoznawanej sprawy utożsamiać ze zdarzeniami rodzącymi znaczącą szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki.
W drugiej kolejności podkreślenia wymaga, że inwestorzy, E. i P. U. sami powstrzymali się od realizacji inwestycji z uwagi na wniesienie skargi sądowej na decyzję udzielającą im pozwolenia na budowę (pismo z 15 lutego 2011 r.). Tym bardziej zatem nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub wywołania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący na własne ryzyko, licząc się ze stosunkowo niewielkimi kosztami zwłoki (7000 zł) w stosunku do wartości całej inwestycji (95 033 zł), czasowo powstrzymali się od wykonywania decyzji ostatecznej mając na uwadze możliwe orzeczenia, jakie mogą zapaść w postępowaniu sądowym.
Z wyłożonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.