Uzasadnienie
W dniu 15 stycznia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] września 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 stycznia 2015 r. pismem z dnia 16 stycznia 2015 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych wniesionej przez nią skargi poprzez nadesłanie 2 jej odpisów. W wezwaniu pouczono skarżącą, iż nieusunięcie wskazanych braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 21 stycznia 2015 r., co potwierdza zalegające w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru (karta 12). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 28 stycznia 2015 r.
Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w pkt 1 zwolnił skarżącą od kosztów sądowych w połowie pełnej ich wysokości, a w pkt 2 ustanowił dla skarżącej adwokata.
Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę M. K. w powyższej sprawie z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych, tj. nienadesłanie 2 odpisów skargi.
W dniu 22 kwietnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynął wniosek M. K. reprezentowanej przez pełnomocnika adwokat B. Z. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wraz z wnioskiem, pełnomocnik skarżącej przedłożyła 2 brakujące odpisy skargi. Wyjaśniła, że przyczyn uchybienia terminu do uzupełninia braków formalnych skargi należy upatrywać w stanie zdrowia skarżącej. Jest osobą schorowaną, ma 78 lat i pozostaje pod opieką również schorowanego męża. Stan zdrowia skarżącej z początkiem roku znacznie się pogorszył, wtedy też skarżąca przebywała w szpitalu. Skarżąca zapomina się i coraz częściej wymaga opieki osób trzecich. Z uwagi na brak znajomości przepisów prawa, a przede wszystkim z powodu swojej nieporadności złożyła do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Niedochowanie terminu do uzupełniania braków skargi przez skarżącą nastąpiło z powodu okoliczności za zaistnienia których skarżąca nie ponowi winy.
W sytuacji zdrowotnej, w jakiej się znajduje oraz przy ograniczonej możliwości skorzystania z pomocy chorego męża nie była w stanie nawet przy dołożeniu maksymalnej staranności uzupełnić złożonej skargi, co czyni prawdomównym brak jej winy w tym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a". strona może wnosić o przywrócenie uchybionego terminu, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie to nie nastąpiło z jej winy. Jednocześnie art. 87 § 1 P.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek złożenia wniosku w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przeszkody, stanowiącej przyczynę uchybienia terminowi. Ponadto, w oparciu o art. 87 § 4 P.p.s.a. strona powinna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Przesłanką merytoryczną przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności przed sądem jest brak winy w jego uchybieniu. Należy przez to rozumieć zachowanie należytej staranności w prowadzeniu sprawy, charakteryzującej osobę dbającą o własne interesy. Innymi słowy, podstawą przywrócenia terminu mogą być okoliczności o charakterze zewnętrznym i obiektywnym. Z powyższego wynika, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która nie dokonała czynności w terminie, ale jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy z uwagi na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie NSA z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 63/04, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Analizując okoliczności niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności podnieść należy, że poza sporem pozostaje, że skarżąca uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi do uzupełnienia których została wezwana pismem doręczonym jej w dniu 21 stycznia 2015 r. Uznać należy także, że skarżąca dochowała termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, mając na uwadze, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 17 kwietnia 2015 r., a wniosek został złożony w dniu 22 kwietnia 2015 r.
Sąd wziął pod uwagę sposób formułowania pism procesowych przez skarżącą świadczący nie tylko o braku wiedzy prawniczej, ale także o nieznajomości prawa i nieporadności w zawiłościach procedury sądowoadministracyjnej. Sąd uwzględnił także kłopoty zdrowotne jej męża w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wiek skarżącej i jej stan zdrowia. Ponadto Sąd wziął pod uwagę, że skarżąca, mając na uwadze swoją sytuację, wykazała się daleko idącą starannością składając wniosek o przyznanie jej pełnomocnika z urzędu, który pomoże jej w prowadzeniu jej sprawy. To czyni zasadną tezę, że skarżąca bez własnej uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia i przywrócił termin do uzupełnienia braków formalnych skargi.