Uzasadnienie
W. J. zaskarżyła (skarga datowana 12 grudnia 2008r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2008r. znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] września 2008r. znak: [...] o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie odrzucenia zarzutów i zastrzeżeń dotyczących powierzchni działek nr [...], [...] oraz [...] wykazanych w operacie opisowo-kartograficznym ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego O., gm. O. W dniu 10 lutego 2010r. wpłynęło do tut. Sądu pismo skarżącej, w którym cofa "swoje pismo z dnia 12.12.2008r. w sprawie zawieszenia" wskazując, iż sprawa dotycząca stwierdzenia nabycia spadku po S. C., z uwagi na którą niniejsze postępowanie administracyjne zostało zawieszone została przeniesiona do innego Sądu tzn. z Sądu Rejonowego w M. do Sądu Rejonowego w L. Sprawie tej nie nadano jednak jeszcze biegu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej następnie jako P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Oświadczenie w tym przedmiocie wiąże co do zasady Sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa bądź też spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd obowiązany jest do uznania takiego oświadczenia za niedopuszczalne.
Konsekwencją procesową skutecznego cofnięcia skargi jest konieczność umorzenia postępowania nią zainicjowanego, co wynika z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe unormowania prawne i okoliczności niniejszej sprawy sąd stwierdza, iż postępowanie w sprawie ze skargi W. J. na wymienione na wstępie postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2008r. podlega umorzeniu. Wyżej wymieniona cofnęła bowiem powyższą skargę. Nadto brak podstaw do twierdzenia o występowaniu określonych w powołanym art. 60 P.p.s.a. przesłanek uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 P.p.s.a.