Uzasadnienie
S. N. dołączył do skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie umorzenia odsetek od zaległości z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym zaznaczył, że ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek wskazuje, że składający go jest osobą niepełnosprawną, poruszającą się na wózku inwalidzkim, niezdolną do pracy. W związku z zadłużeniem alimentacyjnym po potrąceniu komorniczym zostaje mu miesięcznie 500 zł z tytułu pobieranej renty i zasiłku pielęgnacyjnego. Kwotę tę wydatkuje na lekarstwa – 150 zł, telefon – 40 zł, cewniki – 120 zł, dojazdy do lekarzy specjalistów – 80 zł, energię elektryczną – 40 zł, gaz – 40 zł oraz wodę – 40 zł. Jest współwłaścicielem domu o pow. ok. 100 m.kw. oraz nieużytków rolnych o pow. 4 ha. Z załączonego do wniosku orzeczenia z dnia 3 lutego 2015 r (wydanego do dnia 30 stycznia 2017 r.). wynika, że skarżący jest osobą o znacznym stopniu niepełnosprawności.
Z kolei pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [....] wskazuje, że wnioskodawca jest całkowicie niezdolny do pracy do dnia 31 grudnia 2019 r., natomiast niezdolny do samodzielnej egzystencji do 31 grudnia 2017 r. w związku z wypadkiem przy pracy.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Według art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Skarga S. N. dotyczy problematyki mieszczącej się w powyższym przedmiocie, dlatego też wymieniony zwolniony jest z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w tej sprawie, a postępowanie w tym przedmiocie należało umorzyć na podstawie art. 249a P.p.s.a.
Z kolei wniosek skarżącego w zakresie ustanowienia adwokata należało rozpoznać przy uwzględnieniu brzmienia art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., który jako przesłankę przyznania prawa pomocy w częściowym zakresie ustanawia niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przepis ten stanowi jednocześnie, że to wnioskujący o taką pomoc powinien wykazać, że opisana w powołanym przepisie sytuacja zaistniała w jego wypadku. S. N. opisując w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach okoliczności odnoszące się do powyższych kwestii uzasadnił potrzebę udzielenia mu żądanego wsparcia. Wymieniony jest bowiem osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, niezdolną do pracy i samodzielnej egzystencji; porusza się na wózku inwalidzkim. Pozostaje w stałym leczeniu, co generuje określone wydatki (ok. 230 zł miesięcznie z tytułu zakupu lekarstw oraz dojazdów do lekarzy).
Skarżący wprawdzie uzyskuje dochód w postaci renty i zasiłku pielęgnacyjnego, jednak jego część podlega potrąceniu w związku z egzekucją świadczeń alimentacyjnych, a do dyspozycji strony pozostaje kwota 500 zł miesięcznie. Oprócz udziału (1/2) w prawie własności domu oraz posiadania nieużytków rolnych o pow. 4 ha wnioskodawca nie dysponuje żadnym majątkiem. Obecny stan jego zdrowia uniemożliwia zaś podjęcie kroków celem poprawy sytuacji materialnej.
Z podanych wyżej powodów uwzględniono wniosek S. N. o ustanowienie adwokata. Podstawę powyższego stanowił art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.