Uzasadnienie
A. Sp. z o.o. wniosło skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Wojewoda postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), uwzględnił w trybie autokontroli skargę i uchylił zaskarżone postanowienie. Równocześnie organ stwierdził, że działanie nie miało charakteru rażącego naruszenia prawa, gdyż postanowienie zostało wydane zgodnie z posiadaną, na dzień rozpoznawania odwołania, dokumentacją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a.: "organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio".
W niniejszej sprawie Wojewoda uwzględnił skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania i postanowieniem z dnia 14 stycznia 2016 r., uchylił zaskarżone postanowienie. Żadna ze stron postępowania nie zaskarżyła tego postanowienia. (pismo Wojewody z dnia 7 marca 2016 r.).
W świetle powyższego należało stwierdzić, że przestał istnieć przedmiot skargi, jakim było postanowienie Wojewody z dnia [...]listopada 2015 r., nr [...]., a postępowanie ze skargi na to postanowienie stało się bezprzedmiotowe. W tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd postanowił umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.
Uwzględnienie skargi przez organ zasadnym czyni orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a.
Stosownie do treści art. 205 § 2 tej ustawy do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Z kolei zgodnie z treścią § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461) stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach innych niż określone w pkt a i b wynosi 240 zł. Wobec powyższego do kosztów postępowania, na mocy art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, zalicza się: uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł, wynagrodzenie adwokata w wysokości 240 zł oraz inne udokumentowane wydatki pełnomocnika (opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł).
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1i 205 § 2 P.p.s.a.