Uzasadnienie
A S.A. z/s w P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2011 r. [...] utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa z dnia [...] grudnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł za nieterminowe przedłożenie zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania odpadów za 2009 r. Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 i art. 104 k.p.a. oraz art. 3 ust. 3 pkt. 13 i 22, art. 36 ust. 1, art.37 ust. 1 i 3, art. 79 c ust. 3, art.79 d ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach /Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243 ze zm./.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie w dniu 9 sierpnia 2011 r. skarżąca spółka złożyła wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny zgodności art. 79 c ust. 3 ustawy o odpadach z art. 2 Konstytucji RP, a stanowiącego podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia
Postanowieniem z dnia 9 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Łd 1509/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne czy art. 79 c ust.3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach /Dz. U. Z 2007 r. Nr 39, poz. 251 ze zm./ jest zgodny z art. 2 Konstytucji RP oraz czy art. 79 c ust. 3 w zw. z art. 79 d ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach jest zgodny z art. 2 w zw. z art. 184 Konstytucji RP, a także z art. 6 ust. 1 i 3 Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 /Dz. U. Z 1983 r. Nr 61, poz. 284/. Sprawa ta została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą P 26/11.
W świetle powyższego, Sąd uwzględnił wniosek skarżącej spółki, mając na uwadze celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, a także ewentualne wystąpienie w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżaną decyzją, a w związku z czym, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ orzekł jak w sentencji.