Uzasadnienie
Gmina [...] zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2009r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] stycznia 2009r. znak:[...], wydaną na skutek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty z dnia [...] grudnia 2005r. nr [...] znak: [...], która zatwierdzała Gminie [...] projekt budowlany i udzielała pozwolenia na budowę mostu wraz ze zjazdami i linią teletechniczną na działkach nr ewid. [...], [...], [...],[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w miejscowości Ł., gmina [...]. Rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne uchylało wskazaną wyżej decyzję z dnia [...] grudnia 2005r.
i jednocześnie odmawiało zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Gminie [...] pozwolenia na budowę w odniesieniu do wskazanej inwestycji.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania objętej nią decyzji, w którego uzasadnieniu podniesiono, że żądanie podyktowane jest możliwością wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci rozbiórki mostu, którego dotyczy sprawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucję ochrony tymczasowej reguluje art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który w § 3 stanowi, że po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Powszechnie przyjęte jest, iż przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy zaś rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (tak np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2005 r. I OZ 371/2005 LexPolonica nr 402363).
Oznacza to tym samym, iż instytucja wstrzymania wykonania odnosi się wyłącznie do aktów lub czynności, które są wyposażone w przymiot wykonalności, a więc nadają określonej osobie konkretne uprawnienia bądź też ustalają wobec niej konkretne obowiązki. W świetle powyższego należy zauważyć, iż atrybutu wykonalności nie posiadają rozstrzygnięcia odmowne.
Tymczasem w niniejszej sprawie przedmiot skargi stanowi decyzja utrzymująca w mocy decyzję, która po wznowieniu postępowania zakończonego udzieleniem pozwolenia na budowę, uchyliła ten akt, odmawiając równocześnie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Tego rodzaju rozstrzygniecie nie rodzi jakichkolwiek uprawnień po stronie skarżącej, jak też nie nakłada w stosunku do niej jakichkolwiek obowiązków.
Wobec braku znamion wykonalności, nie istnieje również możliwość spowodowania przez skarżone rozstrzygnięcie bezpośredniego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Dlatego też orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.