Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania firmy "A" S.A. w upadłości od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2013 r. o stwierdzeniu choroby zawodowej u M.Ś. zespół cieśni nadgarstka utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu wskazał w myśl § 8 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 105 poz. 869) decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej wydał właściwy państwowy inspektor sanitarny. "A" S.A. jest stroną postępowania, a M.Ś. był zatrudniony i pracował w warunkach stwarzających możliwość powstania choroby zawodowej w tej sprawie ustalono również, że wszystkie trzy przesłanki dla ustalenia choroby zawodowej zostały spełnione, a mianowicie ustalono, że strona była narażona w środowisku pracy na działanie czynników mogących potencjalnie wywołać chorobę zawodową następnie powołani biegli rozpoznali u tej osoby chorobę zawodową oraz ustalono związek przyczynowy pomiędzy narażeniem na działanie czynników szkodliwych w środowisku pracy a chorobą stwierdzoną u strony.
W odwołaniu od decyzji firma "A" S.A. podnosi, że z karty oceny narażenia pana Ś. wynika, że nabierał i podnosił porcje masy szklanej na bańkę szklaną o ciężarze od 0,8 kg do 8 kg. Wg nich ciężar ten został zaniżony gdyż wynosił on od 0,8 kg do 10 kg. Zarzucono, że M.Ś. świadcząc pracę przez 8 lat nigdy nie miał przeciwskazań lekarskich do pracy na zajmowanym stanowisku a przedkładane badania profilaktyczne zawsze wykazywały zdolność do pracy.
Zarzucono również decyzji organu pierwszej instancji fakt niewykazania narażenia zawodowego oraz niewykazania okresu czasu w jakim miała powstać choroba zawodowa.
Decyzję organu II instancji zaskarżyła firma "A" S.A. nie wskazując kierunku jej weryfikacji.
Zarzucono decyzji naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy.
Pozostałe zarzuty skargi zostały powtórzone z odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Ustalenia stanu faktycznego nie budzą wątpliwości. M. Ś. przez okres około 32 lata pracował ręcznie formując wyroby szklane. Poradnia Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] wydała orzeczenie lekarskie Nr [...] z dnia 28 grudnia 2012 roku o rozpoznaniu choroby zawodowej. W aktach znajduje się również ocena narażenia zawodowego M. Ś. Zgodnie z obowiązującymi przepisami aby orzec istnienie choroby zawodowej organ administracji musi stwierdzić wystąpienie łącznie trzech przesłanek.
Po pierwsze musi ustalić, że strona była w środowisku pracy narażona na działanie czynników szkodliwych mogących potencjalnie wywołać chorobę zawodową, przewidzianą przepisami prawa.
Po drugie musi stwierdzić, że powołani w sprawie biegli rozpoznali u strony chorobę zawodową w sensie medycznym.
Po trzecie musi ustalić związek przyczynowy między narażeniem na działanie czynników szkodliwych w środowisku pracy a chorobą strony.
Łącznie spełnienie trzech przesłanek pozwala organowi administracji na uznanie choroby zawodowej. Wystąpienie przesłanki narażenia na czynniki szkodliwe w środowisku pracy oraz związku przyczynowego między narażeniem na owe czynniki a stanem chorobowym strony organ ustalił we własnym zakresie. Uznał, że sposób wykonywania pracy podczas ręcznego formowania wyrobów szklanych przez okres 32 lat wymagał wykonywania szybkich i powtarzających się z dużą częstotliwością ruchów w zakresie stawów kończyn górnych.
Rozpoznana choroba wymieniona jest w poz. 20 pkt 1 Wykazu chorób zawodowych określonych w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 105 poz. 869).
Stwierdzona choroba spowodowana została sposobem wykonywania pracy, który wymagał wykonywania częstych ruchów zginania rąk w stawach nadgarstkowych, co sprzyjało powstawaniu ucisku na nerw pośrodkowy w obrębie kanału nadgarstka i mogło prowadzić do rozwoju cieśni nadgarstka o etiologii zawodowej.
Z tych względów na zasadzie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd skargę oddalił.