Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę S.S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania dotyczącego zatwierdzenia zakładu. Po otrzymaniu odpisu wyroku wraz z jego uzasadnieniem S.S. wniosła o ustanowienie dla niej adwokata celem umożliwienia wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego orzeczenia. Postanowieniem z dnia 16 listopada 2017 r. po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 4 października 2017 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowienie doręczono skarżącej w dniu 5 grudnia 2017 r. W dniu 12 grudnia 2017 r. w placówce pocztowej operatora publicznego nadano przesyłkę zawierającą skargę kasacyjną od wskazanego wyżej wyroku sporządzoną i podpisaną przez skarżącą. Pod skargą kasacyjną podpisał się także - jako "pełnomocnik"- M.M.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po myśli art. 175 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a.") uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są wyłącznie podmioty objęte tą regulacją, a mianowicie: adwokaci lub radcowie prawni we wszystkich sprawach, natomiast w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz związanej z nimi egzekucji również doradcy podatkowi, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznicy patentowi. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osoby legitymujące się wymaganymi tym przepisem kwalifikacjami przesądza o jej dopuszczalności. Wymóg ten, zwany "przymusem adwokackim", ma na celu zapewnienie skardze kasacyjnej odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego.
Od zasady, że skargę kasacyjną mogą sporządzić jedynie podmioty wymienione powyżej istnieją wyjątki, określone w art. 175 § 2 P.p.s.a., które dotyczą sędziów, prokuratorów, notariuszy, radców Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych, jeżeli osoby te są stronami postępowania albo ich przedstawicielami lub pełnomocnikami albo odnoszą się do sytuacji, gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Wyjątki od powyższej zasady określa także art. 175 § 2a P.p.s.a., który stanowi, że przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej.
Skoro zatem skarżąca ani mianujący się jej pełnomocnikiem M.M. nie należą do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 P.p.s.a., a sporządzona przez nich skarga kasacyjna obarczona jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. i czyni ją niedopuszczalną, Sąd zobligowany był do jej odrzucenia w oparciu o art. 178 P.p.s.a.