Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r. /[...]/, działając na podstawie art. 134 K.p.a., stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez J. S. od decyzji Starosty z dnia [...] kwietnia 2004 r. /[...]/ orzekającej o wprowadzeniu w operacie ewidencji gruntów wsi R. zmiany oznaczenia, powierzchni i przebiegu granicy pomiędzy działką nr 1619, a działką nr 1618/3.
W uzasadnieniu postanowienia podano, że wskazaną wyżej decyzję z dnia [...] kwietnia 2004 r. Starosta orzekł o wprowadzeniu z urzędu zmian w operacie ewidencji gruntów wsi R. dotyczących oznaczenia, powierzchni i przebiegu granicy pomiędzy działkami nr 1618/3 i 1619, zgodnie z mapą uzupełniającą wraz z wykazem zmian gruntowych sporządzonych w wyniku rozgraniczenia.
J. S. w odwołaniu od tej decyzji podniosła, że stanowiąca jej własność działka nr 1618/2 brała udział w rozgraniczeniu z działką nr 1618/3 i zakwestionowała ustalenie przebiegu granicy między tymi działkami podczas rozgraniczenia. Zdaniem odwołującej się rozgraniczenie na gruncie jest inne niż na mapie, co nie zostało ujęte w decyzji Starosty o wprowadzeniu zmian do ewidencji gruntów.
Rozpoznając odwołanie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] maja 2004 r. /[...]/ utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, a wskutek jej zaskarżenia przez J. S. – według jej twierdzeń skarga nie dotyczy całego rozgraniczenia, lecz odnosi się do przebiegu granicy działki nr 1618/2 z działką nr 1618/3 – decyzja ta została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 września 2005 r. sygn. akt II SA/Rz 512/04. W ocenie Sądu odwołanie J. S. dotyczy przebiegu granicy i powierzchni działki nr 1618/2 z działką nr 1618/3, a żądania te nie były przedmiotem rozstrzygnięcia organu I instancji. Skoro w decyzji tego organu nie było przedmiotu zaskarżenia, to odwołanie było niedopuszczalne w rozumieniu art. 134 k.p.a.
Rozpoznając ponownie odwołanie J. S., organ II instancji podkreślił, że z treści tego odwołania wynika, iż odwołująca domaga się wykazania w operacie ewidencyjnym zmian wynikających z ustalenia przebiegu granicy działki nr 1618/3 z działką nr 1618/2, twierdząc że podczas postępowania rozgraniczeniowego na gruncie, przebieg jej uległ zmianie na mapie.
Z materiału dowodowego zebranego w sprawie, a w szczególności z operatu rozgraniczenia działki nr 1618/3 z działkami sąsiednimi, sporządzonego przez geodetę uprawnionego, wynika że wskazany w odwołaniu przebieg granicy działki nr 1618/3, wykazanej na rzecz J. i W. W. z działką nr 1618/2, stanowiącej własność J. S. podczas postępowania rozgraniczeniowego został ustalony w obecności stron i zaakceptowany ich podpisami. Przebieg granicy między w/w działkami nie uległ zmianie na mapie ewidencyjnej ani nie spowodował zmiany powierzchni działki nr 1618/2. Dlatego też decyzja Starosty z dnia [...] kwietnia 2004 r. o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencyjnym wsi R. nie obejmuje przedmiotowej działki nr 1618/2. Z powodu zatem braku przedmiotu zaskarżenia w rozumieniu art. 134 K.p.a. postanowiono jak w sentencji.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na opisane postanowienie z dnia [...] kwietnia 2006 r. wniosła J. S. z żądaniem jego uchylenia. Skarżąca podała, że w pismach z dnia [...] i [...] czerwca 2004 r. oraz [...] sierpnia 2005 r. znajdujących się w aktach sprawy sygn. II SA/Rz 512/04 wyjaśniony został przebieg sprawy. Twierdzi, że operat rozgraniczeniowy został sporządzony niezgodnie ze stanem na gruncie, a przykładem jest, że działka nr 1618/2 nie została ujęta w decyzjach i postanowieniu "że brała udział w rozgraniczeniu", zmieniła granice czego dowodem są zakopane ograniczniki betonowe w obecności geodety i zainteresowanych stron.
Skarżący kwestionują też ugodę zawartą z J. i W. W. "wymuszoną" przez geodetę odnośnie przebiegu granicy działki nr 1618/3 z działką nr 1619 od strony zachodniej do drogi asfaltowej nr 1943. Zwróciła uwagę, że z pisma z dnia [...] kwietnia 2006 r. /[...]/ wynika, że przez geodetę popełnione zostały nieprawidłowości i w związku z tym wnosi "o ustalenie wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności rozgraniczenia". Podała równocześnie, że z takimi pismami wystąpiła do Burmistrza w G. i Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje
Skarga okazała się niezasadna, gdyż zaskarżone postanowienie w istocie odpowiada przepisom prawa. Przede wszystkim należy wyjaśnić skarżącej, że w myśl przepisów art. 1 § 112 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza z kolei art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, który stanowi, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Wskazany obowiązek kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obejmuje także zbadanie, czy organ administracji ponownie rozpoznający sprawę po wyroku sądu administracyjnego wypełnił powinność wynikającą z art. 153 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie bowiem z brzmieniem powyższego przepisu ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
Otóż zanim zapadło zaskarżone postanowienie z dnia [...] kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 14 września 2005 r. sygn. akt II SA/Rz 512/04 uchylił zaskarżoną przez J. S. decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] maja 2004 r. /[...]/, utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] kwietnia 2004 r. /[...]/ o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencji gruntów wsi R., gmina G., a to:
- - w jednostce rejestrowej nr 532 utworzonej na rzecz J. W. c. L. i A. oraz W. W. s. J. i M. /wspólność małżeńska/ wykreślił działkę nr 1618/3 o pow. 0,18 ha, a wpisał działkę nr 1618/4 o pow. 0,1882 ha /B/PS III-0,0751 ha, R.IVa – 0,0716 ha, R.IV b- 0,0415 ha/,
- - w Jednostce rejestrowej nr 592 utworzonej na rzecz J. S. wykreślił działkę nr 1619 o pow. 0,17 ha, a wpisał działkę nr 1619/1 o pow. 0,17 ha /R.IVb-0,02 ha, Ł III-0,11 ha, B/PS III-0,04 ha/, nakazując te zmiany nanieść na mapę ewidencji gruntów.
W powołanym wyżej wyroku /II SA/Rz 512/02/ Sąd stwierdził, że odwołanie J. S. dotyczy żądania nierozstrzygniętego w decyzji organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2004 r., czyli rozstrzygnięcia nieistniejącego. Skoro więc nie było przedmiotu zaskarżenia, to odwołanie było niedopuszczalne w rozumieniu art. 134 K.p.a. Organ odwoławczy nie zwrócił uwagi na tę kwestię i rozpoznał sprawę merytorycznie, naruszając tym samym art. 138 § 1 pkt 1 i art. 134 K.p.a., co miało istotny wpływ na formę i charakter załatwienia sprawy w tym postępowaniu. Przedstawione uchybienie procesowe obligowało Sąd w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do uchylenia zaskarżonej decyzji, a który jednocześnie nakazał organowi przy ponownym rozpatrywaniu odwołania uwzględnić wyrażoną przez Sąd ocenę prawną.
Analiza materiału zebranego w sprawie i wnioski wyciągnięte przez organ odwoławczy nie dają żadnych podstaw do przyjęcia naruszenia przez ten organ dyspozycji z cyt. wyżej art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Nie ulega wątpliwości, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. /[...]/ Starosta orzekł jedynie o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencji gruntów wsi R. odnośnie działek nr 1618/3 i nr 1619. Natomiast decyzja ta nie orzeka o wprowadzeniu jakichkolwiek zmian odnośnie działki nr 1618/2.
Z kolei z lektury odwołania wniesionego przez J. S. od w/w decyzji wynika, że nie ma ona zastrzeżeń co do zmian wprowadzonych tą decyzją /odnośnie działek nr 1618/3 i 1619/, natomiast zarzuciła, iż inny jest przebieg granicy pomiędzy działką nr 1618/2 i działką nr 1618/3 na gruncie, a inny na mapie.
Wszystko to prowadzi do wniosku, że organ odwoławczy prawidłowo przyjął, iż brak było przedmiotu zaskarżenia, co w rezultacie musiało skutkować stwierdzeniem niedopuszczalności odwołania wniesionego przez J. S. od wspomnianej wyżej decyzji z dnia [...] kwietnia 2004 r. Zatem skorzystanie przez ten organ z kompetencji przewidzianych w art. 134 k.p.a. nie narusza prawa.
Zamierzonego przez skarżącą skutku, a więc w postaci uchylenia zaskarżonego postanowienia, nie mogło odnieść kwestionowanie w skardze ugody zawartej przez nią z J.W. W. odnośnie przebiegu granicy pomiędzy działką nr 1618/3, a działką nr 1619, jakoby "wymuszonej" przez geodetę, jak również operatu rozgraniczeniowego /w tym też brak ujęcia działki nr 1618/2 w decyzjach i postanowieniu/, bowiem kwestia rozgraniczenia nieruchomości pozostawała poza zakresem kontroli Sądu w tej sprawie, a więc wyznaczonym przedmiotem wniesionej skargi.
Na marginesie jedynie zauważyć należy, że z powołanego w skardze pisma z dnia [...] kwietnia 2006 r. /[...]/ wynika informacja o możliwości uruchomienia nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego – wobec tego, że decyzja Burmistrza Miasta i Gminy w G. z dnia [...] lutego 2004 r. /[...]/ stała się prawomocna – czyli postępowania w sprawie wznowienia postępowania – czyli postępowania w sprawie wznowienia postępowania, bądź postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z inicjatywy strony. Stąd też złożone przez skarżącą wnioski, z powołaniem się na w/w pismo, nie mogły zostać uwzględnione.
W tej sytuacji, skoro nie stwierdzono, aby zaskarżone postanowienie naruszało prawo w stopniu uzasadniającym jego wzruszenie, skargę, jako nieuzasadnioną, należało oddalić na podstawie art. 151 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.