Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 02 sierpnia 2007r., sygn. akt II SA/Rz 499/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił wniosek S. M., M. B., C. K. i J. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Odpis ww. postanowienia wraz z pismem z dnia 06 sierpnia 2007r., w którym zawarte zostało pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia oraz o terminie i sposobie jego wniesienia, został doręczony stronom.
W dniu 16 sierpnia 2007r. skarżący S. M. i M. B. złożyli osobiście do tut. Sądu własnoręcznie podpisane zażalenie na powyższe postanowienie. Następnie w dniu 20 sierpnia 2007r., również osobiście, skarżąca C. K. złożyła 5 sztuk zażaleń (w formie kserokopii) na których widniał jej własnoręczny podpis oraz podpisy S. M., M. B. i J. K. (w formie odbitek kserograficznych).
C. K. złożyła także wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z dnia 6 września 2007r., sygn. akt II SA/Rz 499/07 tut. Sąd w osobie referendarza sądowego odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z uwagi na brak formalny zażalenia tj. nieuiszczenie wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych), skarżąca C. K., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 stycznia 2008r., została wezwana do jego usunięcia poprzez uiszczenie wpisu.
Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż niewykonanie wezwania w terminie 7 dni licząc od daty doręczenia, skutkować będzie odrzuceniem zażalenia.
Powyższe wezwanie zostało wysłane na adres skarżącej i doręczone ze skutkiem prawnym w dniu 24 stycznia 2008r. przy zachowaniu rygorów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a. Termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 31 stycznia 2008r.
Skarżąca C. K. uiściła stosowny wpis od zażalenia w dniu 01 lutego 2008r. – (dowód: polecenie przelewu – k. 184 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 194 § 3 P.p.s.a. - zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.
Według przepisu art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie zaś z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W postanowieniu z dnia 31 stycznia 2005r., sygn. FZ 505/2004 NSA w Warszawie stwierdziło, iż "do zadań sądu pierwszej instancji po wpłynięciu środka odwoławczego należy zbadanie czy środek odwoławczy odpowiada wymogom formalnym (...). W razie potrzeby ten Sąd wzywa dosunięcia braków formalnych (...). Jeśli zaś wskazane uchybienia nie zostaną w wyznaczonym terminie usunięte, albo z innych względów środek odwoławczy jest niedopuszczalny czy też wniesiony po terminie, sąd pierwszej instancji decyduje o jego odrzuceniu" – (zob. system informacji prawniczej LexPolonica nr 420584).
Uwzględniając powyższe w niniejszej sprawie należy stwierdzić, iż zażalenie nie zostało opłacone w terminie i z tej przyczyny podlegać musi odrzuceniu.
Wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia zostało doręczone skarżącej w dniu 24 stycznia 2008 roku. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż procesową konsekwencją jego niewykonania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia, będzie odrzucenie zażalenia. Skarżąca uiściła wpis sądowy od wniesionego środka zaskarżenia w wysokości 100 zł w dniu 1 lutego 2008r., a więc po zakreślonym 7 – dniowym terminie.
Mimo wyraźnego wskazania o uzupełnienie jakich braków się ją wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach prawnych grożących w razie niedokonania tej czynności w terminie, skarżąca uchybiła zakreślonemu terminowi.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 i 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.