Uzasadnienie
Przedmiotem niniejszej skargi jest uchwała Rady Gminy J. z dnia [...] sierpnia 2008 r., Nr [...] w sprawie nieuwzględnienia zarzutu w sprawie bezczynności Wójta Gminy J. Uchwała ta została podjęta w odpowiedzi na skierowaną, na podstawie art. 229 pkt 3 w zw. z art. 227 i art. 12 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), skargę W. K. na bezczynność Wójta Gminy J. polegająca na niezałatwieniu sprawy dotyczącej spisania umowy w sprawie wywozu nieczystości stałych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Jak wynika z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. akty jednostek samorządu terytorialnego inne niż akty prawa miejscowego, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego jeżeli zostały podjęte w sprawach z zakresu administracji publicznej
Takiego charakteru nie ma zaskarżona uchwała. Uchwała ta została podjęta w wyniku rozpoznania, wniesionej na podstawie art. 229 pkt 3 w zw. z art. 227 skargi na bezczynność Wójta Gminy Jodłowa polegającej na niezawarciu z W. K. umowy w sprawie wywozu nieczystości stałych. Uchwała ta dotyczy sfery stosunków cywilnoprawnych i w związku z tym nie może podlegać kontroli sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach właściciele nieruchomości przy wykonywaniu obowiązku określonego w art. 5 ust. 1 pkt 3b obowiązani są do udokumentowania, w formie umowy korzystania z usług wykonywanych przez zakład będący gminną jednostką organizacyjną lub przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości lub w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, przez okazanie takiej umowy i dowodów płacenia za takie usługi. Przepis ten nie nakłada zatem obowiązku zawarcia umowy z ściśle określonym podmiotem a jedynie stanowi wymóg legitymowania się taką umową.
W orzeczeniu z dnia 5 listopada 1997 r., K 22/97, OTK 1997, nr 3-4, poz. 41 Trybunał Konstytucyjny wskazał, że przepis art. 6 nie ogranicza swobody zawierania umów oraz praw i wolności obywateli. Powyższe przesądza o cywilnoprawnym charakterze zgłoszonego przez W. K. żądania i wyklucza możliwość kontroli sądowo administracyjnej podjętej w tym zakresie uchwały.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.