Uzasadnienie
W dniu 4 maja 2010r. do Wojewody wpłynęła skarga sp. z o.o. A. na decyzję tego organu z dnia [...] kwietnia 2010r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2010r. znak: [...], która odmawiała powyższej Spółce zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stanowiska mycia samochodów osobowych z przyłączami na fragmentach działek nr [...], [...], [...] oraz [...] (obręb [...]) przy ul. Ż. w M. Skarga ta została podpisana przez J. M. – działającego imieniem strony skarżącej.
Z uwagi na brzmienie art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. -wyliczającego w sposób enumeratywny podmioty, które mogą w postępowaniu sądowoadministracyjnym występować w charakterze pełnomocnika strony - Sąd skierował do skarżącej Spółki informację o treści tego artykułu, stwierdzając jednocześnie w jej końcowej części, iż osoba, która podpisała skargę tzn. J. M. nie mieści się w zakresie przedmiotowym tego przepisu.
Równocześnie więc wezwano Spółkę do podpisania skargi oraz do przedłożenia dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania tj. aktualnego na dzień wniesienia skargi oryginału odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub też jego odpisu uwierzytelnionego zgodnie z art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991r. Prawo o notariacie (Dz. U. z 2008r. Nr 189, poz. 1158). Nadto wezwano także Spółkę do uiszczenia kwoty 500 zł tytułem wpisu sądowego.
W obydwu wypadkach wskazano termin 7 dni na wykonanie wezwania oraz rygor w postaci odrzucenia skargi w razie niezastosowania się do jego treści.
Wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 17 czerwca 2010r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie jego odbioru.
W dniu 22 czerwca 2010r. Spółka uiściła żądany wpis, natomiast w ostatnim dniu biegu terminu do wykonania wezwania (24 czerwca 2010r.) przedłożyła kserokopię dotyczącego jej odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (dalej także KRS) oraz dwa egzemplarze odpisów skargi podpisane przez dwie osoby. Kserokopia powyższego odpisu z KRS potwierdzona została za zgodność z oryginałem przez osobę, która nie jest notariuszem, występującym jako pełnomocnik w sprawie adwokatem ani radcą prawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawowym wymogiem formalnym skargi, od którego spełnienia zależy merytoryczne jej rozpoznanie jest podpisanie skargi przez stronę, jej przedstawiciela ustawowego bądź pełnomocnika, co wynika z art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a.
W przypadku, gdy skarżący to osoba prawna bądź określona jednostka organizacyjna, skarga powinna zostać podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania podmiotu, który ją składa. Zgodnie bowiem z art. 28 P.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują w postępowaniu sądowoadministracyjnym czynności przez organ lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Te ostatnie podmioty mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu – art. 29 P.p.s.a. W przypadku spółek z ograniczoną odpowiedzialnością - a taką jest strona skarżąca - informacja o tym, kto jest uprawniony do działania jej imieniem znajduje się w odpisie z Krajowego Rejestru Sądowego. Brak tego dokumentu uniemożliwia weryfikację umocowania osób, które złożyły swój podpis pod skargą. Tym samym nie pozwala na ocenę, czy podpis ten złożony został przez uprawnione podmioty.
Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, iż Sąd może badać kwestie reprezentacji w oparciu o oryginał odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego bądź też wprawdzie na podstawie jego kserokopii, potwierdzonej jednak za zgodność z oryginałem przez notariusza - zgodnie z powołanym wyżej art. 96 pkt 2 ustawy Prawo o notariacie. Nadto, gdy w postępowaniu występuje pełnomocnik w postaci adwokata czy radcy prawnego, Sąd może oprzeć się na odpisie z KRS potwierdzonym za zgodność z oryginałem przez takiego pełnomocnika (art. 37 § 1 P.p.s.a.).
Przechodząc do okoliczności niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że brak w niej możliwości dokonania prawidłowej oceny, czy osoby, które podpisały się pod przedmiotową skargą były rzeczywiście umocowane do tej czynności. Innymi słowy, czy uprawnione były do działania imieniem skarżącej Spółki.
Jak już bowiem wyżej zaznaczono, przedłożony przez stronę skarżącą odpis z KRS jest kserokopią, której zgodność z oryginałem potwierdziła osoba nieuprawniona.
Mając powyższe na uwadze należało - działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i art. 29 P.p.s.a. - odrzucić niniejszą skargę, z uwagi na niewykazanie umocowania osób, które podpisały skargę, co stanowi jej brak, który nie został w przedmiotowym postępowaniu wyeliminowany, mimo stosownego pouczenia.
O zwrocie wpisu orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.