Uzasadnienie
Przedmiotem skargi E. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2008r. znak: [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania wyżej wymienionego od pisma Wójta Gminy z [...] kwietnia 2008r. znak: [...], dotyczącego podziału nieruchomości położonych w miejscowości C., oznaczonych nr [...], [...], [...], [...] i [...].
E. G. nie opłacił powyższej skargi, w związku z czym wezwano go do uiszczenia kwoty 100 zł z tytułu wpisu od niej, wskazując termin 7 dni na wykonanie wezwania (liczonych od daty jego doręczenia) oraz podając rygor odrzucenia skargi jako mający zastosowanie w razie nieuzupełnienia przedmiotowego braku skargi.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 1 września 2008r., o czym świadczy podpis dorosłego domownika – żony skarżącego (J. G.) na zwrotnym potwierdzeniu jego odbioru.
Termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi upłynął względem E. G. bezskutecznie w dniu 8 września 2008r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga składana do sądu administracyjnego stanowi pismo wszczynające postępowanie w danej instancji, od którego pobiera się wpis, o czym stanowi art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a.
W razie nieuiszczenia należnej opłaty od składanego do Sądu pisma, Sąd nie podejmie żadnej czynności, co wynika z art. 220 § 1 P.p.s.a.
Stosownie z kolei do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż skarga E. G. nie podlega merytorycznemu rozpatrzeniu wobec faktu jej nieopłacenia. Wskazać przy tym należy, iż skarżący wzywany był do uiszczenia kwoty 100 zł odpowiadającej wysokości wpisu w niniejszej sprawie, jednak pomimo upływu terminu wskazany brak nie został uzupełniony, przy czym wyżej wymienionego pouczono o konsekwencjach procesowych niezastosowania się do wezwania Sądu.
Dlatego też odrzucono powyższą skargę, w oparciu o art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.