Uzasadnienie
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi W.L. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] grudnia 2019 r. nr [...] dotycząca odmowy nakazania właścicielowi gruntu wykonania urządzeń zapobiegających szkodom.
Jak wynika z jej uzasadnienia i akt administracyjnych sprawy, 28 maja 2019 r. W.L. jako współwłaściciel wraz z K.L. położonej we [...] działki nr [...] skierował do Wójta Gminy [...] wniosek o nakazanie właścicielce działki nr [...] A.G. wykonania na niej urządzeń zapobiegających szkodom w trybie art. 234 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz.U. z 2018 r., poz. 2268 ze zm., dalej: u.P.w.).
Podał, że wskutek wyłożenia przez poprzednich właścicieli działki nr [...] przebiegającego przez nią rowu kręgami betonowymi zmniejszającymi jego przepustowość, w następstwie nawałnicy mającej miejsce z 23/24 maja 2019 r. doszło do uszkodzenia jego mienia polegającego na zalaniu posesji, a w szczególności budynku gospodarczego i przyległej wiaty. Jedynym rozwiązaniem jest wymiana istniejących kręgów betonowych na kręgi o dużej przepustowości, bądź ich usunięcie i wykonanie rowu otwartego.
W toku postępowania, w szczególności na podstawie dokonanych 19 czerwca 2019 r. oględzin, Wójta Gminy [...] ustalił, że przez działkę [...] położoną w obrębie ewidencyjnym [...] przebiega ciek wodny niewyodrębniony geodezyjnie, w górnym odcinku porośnięty zadrzewieniami, od dłuższego czasu niekonserwowany i zamulony. Przy ogrodzeniu zabudowań mieszkalnych znajdujących się na działce nr [...] od strony południowej działki nr [...] występuje przekrycie cieku kręgami betonowymi średnicy 40 cm. Wlot cieku do odcinka przekrytego został przyblokowany naniesionymi przez wodę konarami, posuszem oraz mniejszymi kłodami drewna, a na odcinku ogrodzonym występują ślady po przejściu wody opadowej oraz pozostałości liści i posuszu. Na wysokości od granicy działki nr [...] z działką nr [...] przebiega otwarty odcinek cieku do granicy z drogą wewnętrzną gminną (ul. [...]), który w dalszej części posiada przekrycie o średnicy zbliżonej do odcinka przekrytego na działce nr [...].
Przy granicy z działką nr [...] widoczne są ślady przejścia wody opadowej po wezbraniu związanym z ulewnym deszczem, wysokość sięgania wody określają ślady pozostawione na ogrodzeniu czy przy budynku w formie posuszu, śladów naniesionego błota na płytkach, korytkach na działce numer [...] i [...].
W dniu 4 lipca 2019 r. przeprowadzona została rozprawa administracyjna w przedmiocie naruszenia stanu wody na gruncie, obejmująca działki nr [...] i [...]. W trakcie rozprawy dokonano ponownych oględzin terenu oraz przesłuchano świadków ustalając, że długość odcinka przekrytego rowu na działce nr [...] wynosi 34,5 m. W terenie brak jest jakichkolwiek oznak ingerencji powodujących zmiany stanu wody na gruncie lub zmiany kierunku odpływu wód opadowych, brak oznak podniesienia czy obniżenia terenu, wykonywania przekopów, instalowania urządzeń, poza usunięciem zatoru przy wlocie do odcinka przekrytego z posuszu konarów oraz kłód drewna. Istniejący rów nie posiada oznak bieżącej konserwacji. Zakres zbierania wód opadowych dotyczy nie tylko spornych działek nr [...] i [...]. Prowadzi on i zbiera wody opadowe również z działek położonych powyżej oraz od wschodniej strony działek położonych na stoku i posiada nachylenie od strony południowo-zachodniej w kierunku północno-wschodnim, a wody odprowadzane są poprzez przekryte odcinki w drodze wewnętrznej gminnej (ul. [...]), a następnie powiatowej oraz odcinki drogi gminnej (ul. [...]) w kierunku potoku "[...]".
Szkody związane z wystąpieniem nawalnego deszczu 23 maja 2019 r. w mieniu W.L. polegały na zamuleniu ścian budynku gospodarczego oraz naniesienia namułu na teren działki numer [...], wiaty i budynku gospodarczego, przy czym w dniu rozprawy nie stwierdzono występowania szkód w terenie.
Ustalono, że podczas nawalnego deszczu ciek podnosi poziom wód opadowych do stanu uniemożliwiającego swobodny spływ mieszczący się w korycie cieku, ale przy normalnym stanie wody na gruncie ich spływ jest prawidłowy, swobodny i nie powoduje żadnych skutków ubocznych.
Przedmiotowy rów/wodnica nie stanowi cieku wodnego, strugu, potoku bądź innego urządzenia wodnego widniejącego w ewidencji wód i urządzeń prowadzonej przez PGW Wody Polskie. Obszar ten nie był nigdy zmeliorowany (brak drenowania i rowów melioracyjnych). Wodnica ta prowadzi wody okresowo, przy nawalnych intensywnych opadach atmosferycznych całym korytem, jak i doliną rzeczną.
W konsekwencji analizy zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego, Wójt Gminy [...] przyjął, że brak jest podstaw do stwierdzenia, że właściciel działki numer [...] dokonał zmiany stanu wody na gruncie lub zmiany kierunków odpływu wody ze skutkiem szkodliwym dla działki nr [...], położonych we [...] i decyzją z [...] lipca 2019 r. nr [...] – wydaną na podstawie art. art. 234 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 u.P.w. oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej: k.p.a.) – odmówił nakazania właścicielowi gruntu wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom z uwagi na zmianę stanu wody na gruncie na działce ewid. nr [...] we [...].
Wskazał, że w terenie brak jest jakichkolwiek oznak ingerencji właściciela działki nr [...] w istniejący rów /wodnicę powodujących zmiany stanu wody na gruncie lub zmiany kierunku odpływu wód opadowych, brak jest też oznak podniesienia czy obniżenia terenu, wykonywania przekopów, instalowania urządzeń itp. Powstałe na działce nr [...] szkody związane z zalaniem budynku gospodarczego, posesji i przyległej wiaty związane były z wystąpieniem anomalnych warunków pogodowych związanych z nawalnym deszczem, które miały miejsce na terenie gminy [...] w dniach 23/24 maja 2019 r., noszących znamiona klęski żywiołowej. Wystąpienie tego zjawiska pogodowego spowodowało na terenie gminy [...] powstanie bardzo dużych szkód w infrastrukturze komunalnej, budynkach mieszkalnych i gospodarczych oraz w uprawach rolnych.
W odwołaniu od decyzji Wójta W.L. podniósł, że wbrew twierdzeniem organu, przyczyną zalania jego posesji w dniu 23 maja 2019 r. było wyłożenie przebiegającego przez działkę nr [...] rowu kręgami betonowymi przez poprzedników prawnych obecnej właścicielki tej działki. W trakcie intensywnych opadów rów przyjmuje tylko niewielką część wód, przekierowując pozostałą część na sąsiedni teren jego działki. Nie ma znaczenia, że obecna właścicielka działki nr [...] nie miała wpływu na stan wody na gruncie, jak w również na kierunek jej spływu, bowiem jako następca prawny wykonawców tych kręgów przejęła także zobowiązania ciążące na przejętym majątku.
SKO opisaną na wstępie decyzją z [...] grudnia 2019 r. - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 234 ust. 1 i 3 u.P.w. - utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, wskazując na prawidłowość poczynionych ustaleń (w oparciu m.in. o przeprowadzone oględziny i rozprawę administracyjną ze sporządzoną dokumentacją fotograficzną), że do zmiany stosunków wodnych na działce nr [...] ze szkodą dla gruntów sąsiednich nie doszło. Nie stwierdzono dokonania przez właścicielkę tej działki A.G. jakichkolwiek czynności powodujących zmianę stanu wody na gruncie oraz zmianę kierunku odpływu wód opadowych. Na działkach objętych postępowaniem nie wykonano nowej, ani nie zasypano istniejącej uprzednio wodnicy, nie zmieniono kierunku odpływu wód opadowych. Stan spływu wód istniał i istnieje nadal w stopniu niezmienionym od lat 70 XX wieku, co potwierdzają zeznania stron.
Zalanie i zamulenie posesji, budynku gospodarczego z wiatą na działce nr [...] wynika z bardzo intensywnych (anomalnych) opadów deszczu, które wystąpiły na tym terenie w dniach 23/24 maja 2019 r., a nie ze zmiany stanu wody na gruncie czy kierunku odpływu tej wody obejmującym działkę nr [...], ze skutkiem szkodliwym dla działki nr [...].
Stan ten wystąpiłby niezależnie od średnicy kręgów betonowych zastosowanych do przekrycia części działki nr [...] (przez którą przebiega dojazd z wjazdem do budynku mieszkalnego na działce nr [...]), które mogłyby temu zapobiec i odprowadzać wody opadowe do istniejącego od strony północnej kolektora w drodze gminnej i powiatowej w kierunku potoku "[...]", gdyż w czasie normalnego spływu wód mieszczą się one w korycie rowu /wodnicy, posiadając swobodny i nieutrudniony spływ. Wystąpienie nawalnego deszczu skutkującego brakiem swobodnego spływu i prowadzeniem wód zarówno korytem jak i doliną rzeczną jest zdarzeniem losowym, a nie celowym działaniem którejkolwiek ze stron postępowania mającym na celu zmianę stanu wody na gruncie czy kierunków jej odpływu. Naturalny spływ wód opadowych w kierunku potoku "[...]" potwierdza zgromadzona dokumentacja fotograficzna wykonana przez organ prowadzący postępowanie oraz opis terenu.
W tym stanie rzeczy Kolegium, po dokonaniu analizy zalegającego w aktach sprawy materiału dowodowego stwierdziło, że twierdzenia organu I instancji co do wskazanych faktów znajdują oparcie w zalegającym w aktach sprawy materiale dowodowym, w konsekwencji czego mogą stanowić podstawę podjęcia prawidłowego w sprawie rozstrzygnięcia. Okoliczności faktyczne zostały stwierdzone w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, w związku z czym decyzja Wójta Gminy jest słuszna i zgodna z prawem.
W skardze na decyzję SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie W.L. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji i wydanie decyzji zgodnej z jego wnioskiem - nakazującej właścicielowi działki nr [...] wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom.
Wyjaśnił, że przedstawiciele Wójta dokonując zleconych im oględzin 19 czerwca 2019 r. nie udokumentowali w formie opisowej oraz fotograficznej powstałych w wyniku zalania szkód wewnątrz budynku gospodarczego oraz wiaty. Wskazał, że do wniosku o wszczęcie postępowania zostały dołączone zdjęcia obrazujące powstałe szkody wewnątrz budynku gospodarczego oraz wiaty, które też wskazują na przyczynę omawianego zdarzenia. Jak wynika z dotychczasowego przebiegu sprawy, zdjęcia te jako materiał dowodowy, zostały pominięte.
Podniósł, że główną i jedyną przyczyną zalania jego posesji i powstałych w związku z tym szkód był intensywny i gwałtowny opad deszczu, którego nie przyjął rów znajdujący się na działce nr [...], przekierowując całą ilość wody na jego posesję. Omawiany rów nie przyjął i nie będzie przyjmował wody po wystąpieniu gwałtownego deszczu, gdyż na odcinku 34,5 m wyłożono w nim kręgi betonowe o średnicy przy wlocie ok. 30 cm, przy wylocie ok. 40 cm. Całość przysypano grubą warstwą ziemi wykonując na tym ogrodzenie. Gwałtowny deszcz niosący ze sobą resztki traw, liści itp. blokuje nimi wlot do części rowu wyłożonego kręgami, powodując zalewanie m.in. jego posesji. Wyłożenia części omawianego rowu kręgami betonowymi dokonali w drugiej połowie lat 70 XX wieku - wbrew elementarnym zasadom wodnym - poprzedni właściciele działki [...], doprowadzając tym samym do zmiany stanu wody na gruncie, tj. działce nr [...] ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Intensywny ulewny deszcz spływający ze znacznie wyżej położonego terenu, napotykając na niedrożny rów z dużą siłą uderza na przyległy teren, a głównie na jego działkę nr [...].
Mimo, że organ wskazał w uzasadnieniu, że brak jest oznak ingerencji właściciela działki nr [...] w istniejący rów lub zmianę kierunku odpływu, to jednak aktualna właścicielka tej działki nr [...] otrzymała ją od byłych właścicieli w formie spadku bądź darowizny, przejmując także ciążące na niej wady, obciążenia itp., a zatem nic nie stoi na przeszkodzie, aby egzekwować od niej wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom.
Trudno zagwarantować, że występujące coraz częściej anomalie pogodowe tego typu nie wystąpią w przyszłości, co czyni skarżącego bezradnym, zwłaszcza że jest w podeszłym wieku i boryka się z problemami zdrowotnymi.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu wydanej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Stosownie do art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub innych przepisach).
Poddawszy w ramach powyższych kryteriów kontroli zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji Sąd doszedł do przekonania, że skarga jako niezasadna nie zasługuje na uwzględnienie. W tym zakresie Sąd podzielił w całości ustalenia faktyczne organów administracji oraz ich ocenę prawną, skutkującą brakiem możliwości uwzględnienia wniosku skarżącego o nakazanie właścicielowi gruntu sąsiedniego wykonania urządzeń zapobiegających szkodom.
Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowił art. 234 ust. 1 pkt 1 u.P.w., zgodnie z którym właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może zmieniać kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych ani kierunku odpływu wód ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Stosownie do ust. 3 tego artykułu, jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, z urzędu lub na wniosek, w drodze decyzji, nakazuje właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, ustalając termin wykonania tych czynności.
Jak wynika z powyższego, wydanie decyzji na podstawie art. 234 ust. 3 u.P.w. wiąże się z ustaleniem, że właściciel gruntu dokonał zmiany stanu wody na gruncie i że zmiany te szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie. Tym samym pomiędzy zmianą stanu wody na gruncie a stwierdzonymi szkodami dla gruntów sąsiednich musi zachodzić związek przyczynowo - skutkowy.
Poza sporem w sprawie pozostaje, że przez położoną we [...] działkę nr [...] (będącą własnością A.G.) przebiega fragment (34,5 m) niewyodrębnionego geodezyjnie cieku wodnego, biegnącego od położonych wyżej działek w kierunku potoku "[...]". Na odcinku tej działki woda przepływa w wyłożonych na dnie cieku w latach 70 XX w. przez poprzednich właścicieli działki betonowych kręgach o średnicy 40 cm, przysypanych warstwą ziemi. Na wysokości granicy działki nr [...] z działką nr [...] (naprzeciwko której położona jest działka skarżącego nr [...]) przechodzą one w otwarty odcinek cieku biegnący do granicy z drogą gminną wewnętrzną (ul. [...]), pod którą znowu ciek przechodzi w odcinek przekryty o średnicy zbliżonej do odcinka przekrytego na działce nr [...].
W sprawie nie budzi także wątpliwości, że bezpośrednią przyczyną wykazanych przez skarżącego szkód w postaci zalania jego posesji oraz znajdującego się na niej budynku gospodarczego i wiaty było wystąpienie w dniach 23/24 maja 2019 r. anomalii pogodowych (nawalnego deszczu), co dotyczyło zresztą całej Gminy [...], powodując bardzo duże szkody w infrastrukturze komunalnej, uprawach rolnych oraz budynkach mieszkalnych i gospodarczych.
Istota sprawy sprowadza się w tej sytuacji do rozeznania, czy skarżący zasadnie upatruje przyczyn zaistnienia tych szkód także w opisanym wyżej sposobie uregulowania przepływu cieku wodnego przez działkę nr [...], który w jego ocenie wykazuje się przez to zbyt małą przepustowością.
Zdaniem Sądu, orzekające organy administracji na podstawie prawidłowo zebranego i ocenionego materiału dowodowego (oględziny, rozprawa administracyjna połączona z wysłuchaniem stron i przesłuchaniem świadków oraz sporządzeniem dokumentacji fotograficznej) trafnie zrekonstruowały stan faktyczny sprawy, w oparciu o analizę którego zasadnie uznały, że nie zostały spełnione przesłanki o jakich mowa w art. 243 ust. 3 u.P.w.
W tym zakresie przede wszystkim trafnie stwierdziły brak jakichkolwiek działań właścicielki działki nr [...] powodujących zmianę stanu wody na jej gruncie, a związanych ze zmianą kierunku przepływu cieku wodnego, podniesieniem lub obniżeniem terenu, wykonywaniem przekopów, instalowaniem urządzeń itp. (nie jest to zresztą podważane przez skarżącego, który jej odpowiedzialność za naruszenie stosunków wodnych wywodzi z następstwa prawnego po wcześniejszych właścicielach działki, jako inwestorach wykonanej na niej z betonowych kręgów zabudowy koryta cieku). Stwierdzony dla potrzeb sprawy stan działki [...] i przebiegającego przez niego cieku nie zmienił się od lat 70 XX wieku, a więc przez prawie 50 lat.
Zakres oddziaływania tego cieku nie dotyczy tylko zbierania wód opadowych z działek nr [...] i [...], ale przede wszystkim z działek położonych powyżej i odprowadzania ich na tereny niżej położone, w kierunku potoku "[...]". Skoro przy normalnym stanie wody, w typowych warunkach hydrologicznych (a więc także w sytuacji występowania typowych opadów deszczu), spływ wody tym ciekiem nie wywołuje dla położonych w jego sąsiedztwie nieruchomości żadnych negatywnych skutków, brak jest podstaw do zakwestionowania ustaleń organów, iż szkody jakie wystąpiły na działce skarżącego nie są wynikiem innych działań (w szczególności właścicielki działki nr [...]), jak tylko i wyłącznie nawalnego deszczu podającego w tym rejonie w dniach 23/24 maja 2019 r.
Dobitnie przekonuje o tym zbieżność czasowa (28 maja 2019 r.) złożenia wniosku inicjującego postępowanie przez skarżącego, który zresztą wprost nawiązuje w nim do faktu bardzo intensywnych opadów we wskazanym wyżej terminie, aczkolwiek błędnie wywodząc, że zalanie należącego do niego budynku gospodarczego i jego otoczenia ma związek z dokonanym kilkadziesiąt lat wcześniej poprowadzeniem cieku przez działkę nr [...] w betonowych kręgach o zbyt małej w jego ocenie przepustowości, mimo że jak ustalono w toku postępowania, odcinek przekrycia przebiegający pod drogą gminną ul. [...] (oddzielony od wcześniejszego częścią otwartą) - posiadający średnicę zbliżoną do odcinka przekrytego na działce nr [...] - także w czasie zaistnienia w/w nawalnych deszczy nie był w stanie przyjąć nadmiaru wody, powodując jej rozlewanie się na jednię.
Nie sposób przy tym pominąć innych sygnalizowanych już wyżej licznych podtopień i szkód jakie w tym czasie wystąpiły w związku z bardzo obfitymi i gwałtownymi opadami deszczu na terenie całej miejscowości i Gminy [...].
Prowadzi to do uznania trafności poczynionych przez organy na podstawie powyższych okoliczności ustaleń, że wykonanie ok. 50 lat temu na działce nr [...] zamkniętej zabudowy z kręgów betonowych i poprowadzenie nią wód spływającego z wyższych partii terenu cieku nie miało żadnego wpływu na jednorazowe zaistnienie na działce nr [...] zgłoszonej przez skarżącego szkody, która i tak w opisanych warunkach pogodowych najprawdopodobniej powstała by w tym miejscu bez względu na rozmiar zastosowanych na działce nr [...] przepustów wodnych. Brak jakichkolwiek działań ze strony właścicielki działki nr [...] skutkujących zmianą stanu wody na jej gruncie wyklucza zatem w opisanych okolicznościach możliwość szkodliwego wpływu na działkę skarżącego nr [...], a tym samym zaistnienie w tym zakresie związku przyczynowo – skutkowego, która to konieczność wynika z art. 243 § 3 u.P.w.
Powyższe ustalenia co do zgodności zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji z normami prawa materialnego znalazły oparcie w prawidłowo zgromadzonym materiale dowodowym. Organy podjęły wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz jej załatwienia (art. 7 K.p.a.), zbierając i rozpatrując w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 K.p.a.) oraz dokonując jego wnikliwej oceny z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy (stosownie do art. 80 K.p.a.). Poczynione ustalenia co do niedokonania przez właścicielkę działki nr [...] żadnych działań powodujących zmianę stanu wody na jej gruncie jawią się jako kategoryczne, spójne i logiczne, eliminując równocześnie potencjalną potrzebę powołania w sprawie biegłego w trybie art. 84 § 1 K.p.a. (w świetle utrwalonego w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiska wyrażanego jeszcze na gruncie poprzednio obowiązującej u.P.w. z 2001 r., w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 234 ust. 3 u.P.w. ustalenie wskazanego wyżej związku przyczynowo - skutkowego między dokonaną zmianą stanu wody na gruncie a wynikłą z jej powodu szkodą na gruncie sąsiednim wymaga co do zasady odpowiedniej wiedzy z zakresu gospodarki wodnej, hydrologii, postępowań wodnoprawnych i melioracji wodnych, tj. wiedzy specjalistycznej, którą orzekające w takich sprawach organy nie dysponują).
Ubocznie Sąd pragnie zwrócić końcowo uwagę na jeszcze jedną kwestię, potwierdzającą jego zdaniem prawidłowość wydanych w sprawie przez organy administracji rozstrzygnięć. Organy te trafnie w toku postępowania zauważyły – co sygnalizowano już powyżej – że przekryty odcinek cieku przebiegający pod drogą gminną (ul. [...]) o średnicy porównywalnej do odcinka przekrytego na działce nr [...], także w czasie zaistnienia nawalnych deszczy 23 i 24 maja 2019 r. nie był w stanie przyjąć nadmiaru wody.
Zdaniem Sądu, zasady logiki i doświadczenia życiowego wskazują, że skoro na wysokości granicy działki nr [...] z działką nr [...] biegnący po tej pierwszej działce przekryty fragment cieku przechodzi w odcinek otwarty - z którym bezpośrednio sąsiaduje podtopiony fragment działki nr [...], to średnica kończącego się w tym miejscu cieku zamkniętego przechodzącego przez działkę nr [...] dla faktu podtopienia działki skarżącego i wynikających z tego szkód pozostawała w praktyce bez znaczenia, a o wiele bardziej istotna – abstrahując od nawalnego charakteru opadów - była w takiej sytuacji ograniczona możliwość odprowadzania wody przekryciem przebiegającym pod drogą gminną.
Z podanych względów Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę, jako niezasadną.