Uzasadnienie
K. K. oraz Z. K. - skarżący w sprawie o sygn. II SA/Rz 524/12 - zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od pełnych kosztów sądowych (zwolnienie od opłat i wydatków sądowych). Skarga wyżej wymienionych dotyczy niewykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie. Strony w związku ze złożeniem skargi zostały zobowiązane mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA do pokrycia wpisu sądowego w wysokości 200 zł.
Sytuacja majątkowa wnioskodawców została przedstawiona w sposób wyczerpujący w treści złożonego do Sądu formularza PPF oraz załączonych do tego wniosku dokumentów. Wynika z nich, że wnioskodawcy stanowią małżeństwo. Zamieszkują w domu o pow. 90 m². Utrzymują się dzięki dochodom z emerytur w łącznej wysokości brutto 2439 zł. Kwota dochodów netto wynosi dla K. K. 742,37 zł zaś dla Z. K. 1320,95 zł. W rubryce nr 11 strony wspomniały o tym, że otrzymują zasiłek pielęgnacyjny w łącznej kwocie 306 zł miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy podkreślono konieczność wydatkowania na zakup lekarstw. Ponadto skarżący są w podeszłym wieku, co uniemożliwia podjęcie dodatkowego zatrudnienia.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek stron skarżących dotyczy wyłącznie zwolnienia od kosztów sądowych. Ze względu na tak określone granice żądania, strony powinny udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków egzystencji. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. Nr 270., zwana dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego.
W pierwszej kolejności wypada zauważyć, że w aktualnej sytuacji procesowej, w jakiej znajdują się skarżący K. koszty sądowe obejmują wpis sądowy należny od skargi na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Kwota należnego wpisu sądowego w wysokości 200 zł stanowi ok. 1/10 części miesięcznych dochodów stron wnioskujących. Zapłata całości wpisu sądowego może więc minimalnie wpłynąć na zdolność finansowania podstawowych potrzeb stron skarżących. Wydatki wnioskodawców są z pewnością znaczne skoro osoby te są schorowane i w podeszłym wieku. Sytuacje zdrowotną skarżących potwierdza fakt otrzymania zasiłku pielęgnacyjnego.
Należy też zauważyć, że wnioskujący o prawo pomocy nie posiadają nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. Uwzględniając te okoliczności oraz bieżące i konieczne koszty utrzymania dwuosobowej rodziny, należy przychylić się do żądania stron skarżących i przyznać prawo pomocy poprzez zniesienie kosztów sądowych ponad wysokość 150 zł. Zniesienie kosztów sądowych (tj. opłat i wydatków) ponad wysokość 150 zł oznacza, że poza tą kwotą skarżący nie będą zobowiązani do uiszczenia jakichkolwiek innych kosztów sądowych związanych z niniejszym postępowaniem.
Pokrycie wpisu sądowego ograniczonego do wysokości 150 zł, nie spowoduje zachwiania podstaw egzystencji skarżących. Strony uzyskują bowiem stałe miesięczne dochody i mają zagwarantowane środki lokalowe. Z posiadanego majątku strony nie utrzymują osób małoletnich. Uiszczenie kwot 150 zł wypełni też obowiązek skarżących K. współuczestniczenia w wydatkach spowodowanych złożeniem skargi sądowoadministracyjnej. Generalną zasadą jest ponoszenie kosztów postępowania sądowego przez tego uczestnika, którego działanie spowodowało powstanie kosztów.
Z przedstawionych powodów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w części, poprzez zastosowanie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.