Uzasadnienie
R. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2010r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] lutego 2010r. znak: [...], która stwierdziła nieważność decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] września 2009r. znak: [...] ustalającej warunki zabudowy na zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na części działki nr ewid. [...] położonej w miejscowości B. Ze względu na fakt, iż skarga zawierała braki wezwano R. B. do ich uzupełnienia poprzez uiszczenie kwoty 200 zł tytułem wpisu oraz przedłożenie 19 egzemplarzy odpisów skargi. Zaznaczono, iż wezwanie należy wykonać w terminie 7 dni od daty jego doręczenia oraz wskazano rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek niezastosowania się do jego treści.
Wezwanie doręczone zostało R. B. w dniu 21 czerwca 2010r. do rąk syna jako dorosłego domownika. Termin do jego wykonania upłynął względem skarżącego bezskutecznie w dniu 28 czerwca 2010r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Składana do sądu administracyjnego skarga podlega obowiązkowi opłacenia, który to wymóg wynika z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 170 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem w § 1, iż od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, zaś w § 2 wskazuje, iż pismem tego rodzaju jest skarga.
Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie braku opłacenia skargi, mimo wezwania w tym przedmiocie, skarga podlega odrzuceniu zgodnie z § 3 powołanego przepisu.
Wymogiem, od którego spełnienia uzależnione jest nadanie skardze dalszego biegu jest również obowiązek przedłożenia stosownej liczby jej odpisów celem doręczenia uczestnikom postępowania, na co wskazuje art. 47 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a. Konsekwencją braku nadesłania takich odpisów jest odrzucenie skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Uwzględniając powyższe Sąd stwierdza, iż skarga R. B. podlega odrzuceniu. Składający ją bowiem nie uiścił należnego wpisu, jak też nie nadesłał żądanych od niego odpisów skargi. W obydwu wypadkach wezwano skarżącego do dokonania wskazanych czynności wraz z pouczeniem, iż nie uczynienie zadość treści wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Z podanych wyżej względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 230 oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 47 i art. 57 § 1 P.p.s.a.