Uzasadnienie
W. S. w terminie do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł. od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...], zwrócił się o zwolnienie od niego.
W złożonym następnie w wyniku wezwania urzędowym formularzu PPF mającym zastosowanie do osób fizycznych wnioskujących o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym – powołując się na trudną sytuację materialną - wniósł o przyznanie mu zwolnienia od kosztów sądowych.
Wg uzasadnienia tego wniosku i zawartego w nim oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z bezrobotną żoną oraz 2 dzieci (11 i 13 lat), utrzymując się wyłącznie z pobieranej przez niego renty w wysokości 1004 zł. /wg załączonej kserokopii wyciągu z rachunku bankowego, mimo odmiennego oznaczenia stosownej rubryki wniosku PPF, jest to kwota netto/.
Skarżący nie wykazał posiadania żadnego wartościowego majątku, powołując się na przysługujący mu udział spadkowy w części domu o pow. 323 m² oraz nieruchomości rolnej o pow. 6,06 ha.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Zwolnienie od kosztów sądowych wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, którego przyznanie wnioskującej osobie fizycznej uzależnione jest od wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 245 § 3 w/z z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Stosownie do powyższego, o przyznaniu w tym zakresie prawa pomocy decyduje przede wszystkim ocena możliwości finansowych osoby wnioskującej, dokonywana z uwzględnieniem sytuacji majątkowej, dochodów i wydatków jej oraz osób z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe (jeżeli takie są).
Mając na uwadze deklarowane przez skarżącego dochody w wysokości 1004 zł. miesięcznie należy stwierdzić obiektywny brak możliwości chociażby częściowego partycypowania przez niego w kosztach sądowych związanych ze swoim udziałem w sprawie, mimo że warunkujący nadanie sprawie dalszego biegu i merytoryczne rozpoznanie skargi wpis stanowi tylko 1/5 tej kwoty.
Proporcjonalne rozliczenie tych dochodów względem skarżącego i członków jego rodziny daje 251 zł./osobę miesięcznie, co bez wątpienia nie jest adekwatne do przeciętnych kosztów utrzymania 4-osobowej rodziny i kształtuje się zdecydowanie poniżej minimum socjalnego. Wykazany poziom dochodów może zapewnić im pokrycie jedynie najbardziej niezbędnych potrzeb życiowych związanych z bieżącym utrzymaniem, o czym pośrednio świadczy poziom niektórych wydatków kwotowo określonych w błędnie załączonym do pierwotnego wniosku o zwolnienie od wpisu od skargi formularzu Oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania /mającego zastosowanie w postępowaniu cywilnym przed sądami powszechnymi/; opłaty za energię elektryczną – 120 zł., gaz – 80 zł., telefon – 50 zł., wywóz śmieci – 48 zł., do czego należy doliczyć stanowiące zazwyczaj znaczące obciążenie domowego budżetu wydatki na zakup żywności oraz sygnalizowane przez wnioskodawcę w tym Oświadczeniu "inne wydatki domowe i szkolne" – chociażby były one ponoszone jedynie okresowo, w celu zaspokojenia doraźnych potrzeb.
Na odmienną ocenę możliwości płatniczych skarżącego nie może wpłynąć fakt posiadania przez niego i żonę na dzień 2 czerwca 2013 r. środków na rachunku bankowym w wysokości 525 zł. /potwierdza to załączona do wniosku PPF kserokopia wyciągu z tego rachunku/, co prawdopodobnie wynika także z daty wpływu na to konto renty skarżącego (23 maja 2013 r.)
W tej sytuacji, skoro skarżący z trudem jest w stanie zaspokoić podstawy egzystencji dla siebie i rodziny, należy także stwierdzić, że bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania nie będzie mógł wygospodarować środków na pokrycie kosztów sądowych.
Uznając w przedstawionych okolicznościach wniosek W. S. za uzasadniony w całości, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.