Uzasadnienie
Uzasadnienie
W piśmie z dnia 18.12.2008 r. skarżący A.R. oświadczył, iż z dniem 18.12.2008 r. wycofuje skargę z dnia 16.07.2008 r. na decyzję Wojewody z dnia [...]r., nr[...].
Z art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./, zwanej dalej skrótem P.p.s.a. wynika reguła, że cofnięcie skargi wiąże sąd. Sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne tylko wtedy, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności /wyjątek od reguły/. Sąd in merito nie dopatrzył się okoliczności implikujących niedopuszczalność cofnięcia skargi. W związku z tym i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1, art. 161 § 2 i art. 16 § 2 P.p.s.a. – umorzył postępowanie sądowe.
Skarżący cofnął skargę przed skierowaniem sprawy na rozprawę, co zdaniem Sądu uzasadnia zwrot uiszczonego wpisu od skargi. Do takiej sytuacji nie może odnosić się art. 232 § 1 pkt 1 lit. a – P.p.s.a., bowiem skarga była wniesiona za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Powołany przepis jest de facto przepisem przejściowym i odnosił się do przypadków określonych w art. 98 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z późn. zm./, czyli w przypadku kiedy istniała możliwość wniesienia skargi bezpośrednio do Sądu.
Na marginesie należy nadmienić, iż skarżący przed cofnięciem skargi złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji /k. 28 akt sądowych/.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd uzależnił od złożenia przez skarżącego stosownej kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora /k. 47 akt sądowych/. Kaucja nie została złożona.
Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stało się zbyteczne, ponieważ umorzenie postępowania sądowego jest orzeczeniem dalej idącym.