Uzasadnienie
W skardze na opisane w sentencji postanowienie skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie jego wykonania. Postanowieniem tym [.] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [.] utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [.] z dnia [.] stycznia 2016 r. nr [.] o nałożeniu na skarżącą grzywny w kwocie 10.338,21 zł w celu przymuszenia jej do wykonania obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [.] z dnia [.] stycznia 2011 r. w przedmiocie nakazania rozbiórki altany murowanej na działce nr ewid. 1913 na terenie ogrodu działkowego.
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Udzielenie ochrony tymczasowej może dotyczyć takich aktów, które podlegają wykonaniu, dobrowolnemu lub przymusowemu, i wymagają wykonania, a które w ten sposób prowadzą do zmiany pewnej sytuacji faktycznej i prawnej. Wniosek taki powinien być należycie umotywowany, jakkolwiek, mając na względzie postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13, Sąd powinien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy.
Wniosek HG zasługiwał na uwzględnienie na podstawie całokształtu dostępnego w aktach materiału dowodowego, choć skarżąca w niedostateczny sposób uprawdopodobniła przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej.
Nie ulega wątpliwości, że zaskarżone postanowienie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 Ppsa. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni ma 82 lata, utrzymuje się z emerytury w kwocie 2000 zł, posiada oszczędności w wysokości 1000 zł, leczy się na liczne choroby, w tym jest osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Informacje te podano we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Uiszczenie zatem, bądź wyegzekwowanie, w takich okolicznościach, przed poddaniem zaskarżonych postanowień kontroli Sądu grzywny w wysokości przekraczającej 10 000 zł może sprowadzić dla niej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, a to w związku z możliwą utratą bieżących środków na podstawowe utrzymanie i leczenie.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.