Uzasadnienie
W dniu 4 maja 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęło pismo J. S., w którym wskazała, iż "zaskarża decyzje [...] Starosty Powiatowego w R. z dnia [...] marca 2010 r. oraz pismo adresowane od Wojewody P. w R. [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r." Pouczona o obowiązku składania skarg za pośrednictwem organu przesłała pismo do P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, który to przekazał skargę tutejszemu sądowi. Skarga na decyzję Starosty R. została zarejestrowana pod sygn. II SA/Rz 539/10, natomiast skarga na pismo P. Wojewódzkiego Inspektora Geodezyjnego i Kartograficznego pod sygn. II SA/Rz 538/10 stała się przedmiotem niniejszego postępowania.
Jak wynika z akt administracyjnych J. S. pismem z dnia 11 lutego 2010 r. zwróciła się do Starosty R. o wyjaśnienie nieprawidłowości powierzchni działek 2525, 2526 oraz 2527. Do pisma skarżąca dołączyła odpis prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Rzeszowie Wydział I Cywilny z dnia 20 maja 2009 r., sygn. akt I Ns 1055/09 o stwierdzeniu nabycia spadku, odpis Księgi Wieczystej Nr [...], oraz odpis aktu notarialnego Nr A 1180/1995 umowy darowizny. J. S. wskazała, że zarówno w akcie notarialnym jak i w Księdze Wieczystej powierzchnia działek 2525, 2526 i 2527 to 1,21 ha, podczas gdy w wypisie z rejestru gruntów powierzchnia tych działek została określona jako 1, 09 ha, a więc o 0,12 ha mniej, za co winę ponosi geodeta.
W odpowiedzi na to pismo Starostwo Powiatowe wskazało, że zmiana powierzchni nastąpiła w wyniku modernizacji operatu ewidencji gruntów, do której ówczesny właściciel W. K. nie złożył żadnych zastrzeżeń. Organ wskazał ponadto, że ewidencja gruntów jest jedynie zbiorem informacji o gruntach i budynkach, ich właścicielach oraz o innych osobach władających gruntami i budynkami, a zmiana przebiegu granicy może nastąpić jedynie w drodze postępowania rozgraniczeniowego toczącego się przed wójtem, burmistrzem lub prezydentem miasta. Niezadowolona z takiej odpowiedzi wnioskodawczyni zwróciła się do Wojewody P. o wyjaśnienie powyższych rozbieżności, a w razie potrzeby powołania geodety i poniesienia związanych z tym kosztów. Wojewoda P. przekazał pismo P. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, którego to odpowiedź stała się przedmiotem niniejszej skargi. W piśmie tym organ informuje, że nie ma możliwości prawnych do wyznaczenia geodety w celu wykonania pomiarów. Pomiarów tych, jak wskazał, dokonuje się tylko na wniosek i koszt zainteresowanego właściciela gruntu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skarga nie może być przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – powoływanej dalej jako P.p.s.a.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne została ściśle określona w art. 3 § 2 i 3 P.p.s.a. i obejmuje:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a, oraz sprawy, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę.
Pismo, które jest przedmiotem skargi nie mieści się w żadnej z wyżej wymienionych form działalności administracji, a co za tym idzie nie może być przedmiotem kontroli Sądu. Organ wyjaśnia w nim przyczyny powstałych rozbieżności oraz poucza o sposobie ich ewentualnego usunięcia poprzez wdrożenie właściwych procedur przed właściwymi organami i choć taka działalność należy do kompetencji organu to pozostaje jednak poza zakresem sądowej kontroli.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 §1 pkt 1 P.p.s.a.