Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 58/14, którym oddalona została skarga wymienionego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych.
Po otrzymaniu odpisu powyższego orzeczenia J. B. przedłożył pismo, w którym wniósł o ustanowienie adwokata, celem otwarcia możliwości złożenia skargi kasacyjnej.
Żądanie to zostało następnie podtrzymane na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym składający go podniósł, że od października 1985 r. jest osobą bezrobotną i nie ma żadnych środków do życia, pozostając "na łasce ludzi". Strona mieszka w domu o powierzchni 80 m.kw., posiada nieruchomość rolną (0,75 ha). Nie ma natomiast żadnych zasobów pieniężnych, jak też wartościowych przedmiotów.
Wniosek J. B. podlega uwzględnieniu. Dotycząc ustanowienia adwokata objęty jest tzw. częściowym prawem pomocy w myśl art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Ustawodawca uzależnił jego przyznanie od wykazania przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Przedstawiona przez skarżącego we wniosku o przyznanie prawa pomocy jego sytuacja rodzinna, majątkowa i dochodowa świadczy jednoznacznie o spełnieniu przez stronę przesłanek udzielenia przedmiotowego wsparcia. Jako osoba pozostająca bez pracy, nie pobierająca jakiegokolwiek dochodu i egzystująca jedynie dzięki pomocy obcych osób z pewnością nie jest w stanie wydatkować jakiejkolwiek kwoty na pokrycie wydatku w postaci wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Kryterium ekonomiczne jest przy tym jedynym, w oparciu o które rozstrzyga się w przedmiocie prawa pomocy dla strony.
Biorąc zatem powyższe pod uwagę uwzględniono żądanie J. B. i ustanowiono na jego rzecz adwokata. Odmowa udzielenia takiego wsparcia stałaby bowiem w oczywistej sprzeczności z celem instytucji prawa pomocy, którym jest zapewnienie dostępu do sądu osobom najuboższym. Do grupy tej tymczasem skarżący bez wątpienia należy.
Podstawę rozstrzygnięcia stanowi art. 258 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.