Uzasadnienie
Uchwałą z dnia [...] listopada 2004 roku Nr [...] Rada Gminy przeznaczyła do sprzedaży w trybie bezprzetargowym na rzecz osób fizycznych nieruchomości gruntowe niezabudowane, położone w N., oznaczone na mapie ewidencji gruntów jako działki nr 547/26 i 547/27 uznając, iż są one niezbędne do poprawienia warunków zagospodarowania nieruchomości do nich przyległych, stanowiących własność nabywców i oznaczonych na mapie ewidencji gruntów jako działki nr 3668/2 oraz nr 3664/2.
Z uchwałą tą nie zgodził się F. P. i wniósł na nią skargę do tutejszego Sądu. Zarzucił, iż sprzedaż wskazanych nieruchomości, będących w istocie drogą gminną, doprowadzi do pozbawienia połączenia z droga publiczną nieruchomości będącej jego własnością.
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą między innymi orzekanie w przedmiocie skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a., skuteczność wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uzależniona jest od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
W sprawach ze skargi na uchwałę Rady Gminy oznacza to obowiązek wyczerpania trybu przewidzianego w z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. 2001 r. Nr 142 poz. 1591) zwanej dalej ustawą samorządową. Zgodnie z treścią tego przepisu zaskarżenie uchwały Rady Gminy do sądu administracyjnego wymaga uprzedniego, bezskutecznego wezwania organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Jak z powyższego wynika dla "uruchomienia" kontroli sądowej zaskarżonego w niniejszej sprawie aktu wymagane było wcześniejsze spełnienie wskazanego powyżej wymogu. Odpowiadając na zadane w tym przedmiocie pytanie Sądu skarżący w piśmie procesowym z dnia 29 lutego 2005 roku wyjaśnił, iż nie wzywał Rady Gminy do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia.
Skarga wniesiona do sądu administracyjnego z pominięciem uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. - (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego -Ośrodek Zamiejscowy t we Wrocławiu z dnia 25 maja 1992 r. sygn. SĄ/Wr 545/92 publ. Wspólnota 1992 nr 34 str. 21).
Powyższe rozważania uprawniają zatem do konkluzji, iż skarga F. P. z uwagi na niewyczerpanie trybu przewidzianego w art. 101 ust. 1 ustawy samorządowej musiała ulec odrzuceniu. Dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji.
Ubocznie Sąd stwierdza, iż skarżący po wyczerpaniu wyżej opisanego trybu - w przypadku jego bezskuteczności - będzie miał możliwość ponownego złożenia skargi do sądu.