Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]roku, nr [...] Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Starosty R. z dnia [...] roku, nr [...] o odmowie zwrotu nieruchomości oznaczonej jako działka nr 567/39 o pow. 0,0120 ha, obr. 207 R. Ś., stanowiącej własność Gminy Miasta R. Z decyzją tą nie zgodzili się L.M., J.M., K.M.-M., R.W. oraz E.T. M. i w dniu 17 maja 2006 roku zaskarżyli ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W imieniu Kr.M.- M. skargę podpisały jej siostry - również skarżące – L.M. i J.M., natomiast w imieniu R.W. i E.T. M. skargę podpisał A.D., który był ich pełnomocnikiem w postępowaniu administracyjnym.
Do skargi między innymi dołączono: - nieuwierzytelenioną kserokopię notarialnego pełnomocnictwa udzielonego L.M.i J. M. przez K.M.- M. Obejmowało ono swym zakresem szereg wymienionych w nim czynności, w tym prawo do reprezentowania mocodawcy przed wszelkimi sądami - uwierzytelniona kopia tego pełnomocnictwa znajduje się w aktach administracyjnych na karcie 83.
Zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2007 roku Sąd wezwał skarżące do usunięcia braków formalnych oraz fiskalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch odpisów skargi oraz solidarne uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 złotych. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż procesową konsekwencją jego niewykonania będzie od rzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 5 lutego 2007 roku, przy zachowaniu rygorów wynikających z przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 że zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. W dniu 12 lutego skarżące nadesłały żądane odpisy skargi, natomiast w dniu 13 lutego 2007 roku uiściły wpis.
Postanowieniem z dnia 9 marca Sąd odrzucił skargę E. T. M. i R.W., a postanowieniem z dnia 17 maja 2007 roku Sąd odrzucił wniesiona od tego rozstrzygnięcia skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu. Zapłata wpisu po upływie wyznaczonego terminu jest równoznaczna z nienależytym wykonaniem zarządzenia i wywołuje takie same skutki jak nieuiszczenie wpisu. W konsekwencji uiszczenie wpisu od skargi po upływie terminu wyznaczonego do usunięcia tego braku również stanowi podstawę do odrzucenia skargi - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 12 czerwca 1995 r., sygn. akt SA/Wr 829/95, publikowane w Informatycznym Systemie Informacji Prawniczej Lex Polonoca CD. Powołane orzeczenie wydane zostało wprawdzie na gruncie nieobowiązujących już przepisów, jednakże z uwagi na swój uniwersalny charakter, zachowało pełną aktualność.
Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącym w dniu 5 lutego 2007 roku. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał zatem z końcem dnia 12 lutego 2007 roku. Uwzględniając całość powyższego należy więc stwierdzić, iż uiszczenie wpisu w dniu 13 lutego 2007 roku było spóźnione i musi skutkować odrzuceniem skargi. Nie znajdują potwierdzenia powołane przez skarżące okoliczności, że wpis został uiszczony w dniu 12 lutego 2007 roku. Jak wynika z dokumentu stanowiącego potwierdzenie dokonania przelewu, wpis został uiszczony w dniu 13 lutego 2007 roku (k. 66). Z uwagi na formę sporządzenia oraz jednoznaczność treści przedmiotowego dokumentu, Sąd nie znajduje podstaw do jego kwestionowania.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. Sąd zwrócił skarżącym uiszczony w sprawie wpis.