Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest wydana na podstawie art. art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., Nr 193 poz. 1287 ze zm.) decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej WINGiK) z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] o odrzuceniu zarzutów zgłoszonych do danych ujawnionych w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu R. – Z., dotyczących działki nr 1247/2.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, informacją z dnia 19 sierpnia 2010 r. Prezydent M. [...] ogłosił, że projekt operatu opisowo – kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu R. – Z. stał się operatem ewidencji gruntów i budynków.
Pismem z dnia 20 września 2010 r. S. G. złożyła zarzuty do ujawnionych w tym operacie danych dotyczących ustalenia granic stanowiącej jej własność działki nr 1247/2 oraz przebiegu granicy pomiędzy obrębem ewidencyjnym R. – Z. a obrębem B. (jej działka położona w R. – Z. powinna znajdować się w obrębie B., tj. granica pomiędzy tymi obrębami powinna wg niej przebiegać północną granicą jej działki, a nie jak obecnie południową).
Pierwotną decyzją z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] Prezydent M. [...] orzekł o odrzuceniu tych zarzutów uzasadniając, że granice działki nr 1247/2 zostały przyjęte na podstawie danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym dokumentacji geodezyjnej z podziału działki nr 1247. Decyzja ta po rozpatrzeniu odwołania S. G. została uchylona przez WINGiK decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...], a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji z uwagi na uchybienia proceduralne, w tym konieczność uzupełnienia materiału dowodowego.
Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniająco – dowodowym, Prezydent M. [...] działając na podstawie art. 104 Kpa, art. 24a ust. 10 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 46 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r., Nr 38, poz. 454), ponownie orzekł o odrzuceniu zarzutów S. G. dotyczących działki nr 1247/2.
W odwołaniu od tej decyzji S. G. wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji zwróciła się o ujawnienie w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków przebiegu granic obrębów i granicy jej nieruchomości od strony północnej w ten sposób, że granica ta powinna być jednoznaczna z dawną parcelą gruntową 1325 i jednocześnie stanowić granicę obrębów pomiędzy Z. i B. W wyniku rozpatrzenia odwołania WINGiK opisaną na wstępie decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta M. [...] z dnia [...] lutego 2011 r. wskazując w jej uzasadnieniu, że od 1981 r. działka nr 1247 w skład której weszła pgr 1325 w gminie katastralnej B. położona jest w obrębie ewidencyjnym Z., przy granicy z obrębem B. W roku 2001 dokonano podziału działki 1247 w celu wydzielenia działki odpowiadającej dawnej parceli nr 1325 stanowiącej własność S. i K. G. Decyzją Starosty [...] z dnia [...] listopada 2001 r. Nr [...] dokonano zmian w operacie ewidencji gruntów wsi Z. w ten sposób, że:
- - w pozycji rejestrowej nr [...] Urząd Gminy w B. wykreślono działkę nr 1247 o pow. 0,07 ha i wpisano działkę nr 1247/1 o pow. 0,0470 ha,
- - utworzono nową pozycję rejestrową na rzecz S. i K. G. po ½ części i wpisano działkę nr 1247/2 o pow. 0,0230 ha.
Decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2002 r. Nr [...], Gmina [...] nabyła z mocy prawa własność nieruchomości położonej w Z., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka na 1247/1 o pow. 0,05 ha. Aktem notarialnym z dnia 11 czerwca 2003 r. K. i S. G. darowali swej córce S. G. położone w B. działki nr 1212, 1230/1 i 1230/2 oraz położoną w Z. działkę nr 1247/2. W 2006 r. przeprowadzono rozgraniczenie działki nr 1248 z działkami nr 1247/1 i 1255 położonymi w Z., zaś 1 stycznia 2008 r. wieś Z. położoną w Gminie B. włączono do Miasta R. Na postawie art. 20 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów (ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych), budynków i lokali. Wykazuje się w niej także właściciela i inne osoby, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich części.
W postępowaniu z zakresu ewidencji gruntów nie mogą być rozstrzygane jakiekolwiek kwestie związane z własnością (władaniem) gruntów. Dokonywanie w ewidencji zapisów jest skutkiem przedkładanych przez stron dokumentów. Zgodnie z art. 24 tej ustawy, informacje o gruntach i budynkach zawiera operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów oraz dokumentów uzasadniających wpisy. Działalność ewidencyjna polega na tym, że organ prowadzący ewidencję dokonuje w niej wpisów na podstawie ostatecznych lub prawomocnych rozstrzygnięć innych organów, zaś podstawą dokonywania wpisów mogą być dokumenty geodezyjne uzyskane w ramach postępowań wskazanych w § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Zdaniem organu odwoławczego żądanie S. G. idzie w kierunku zmiany granicy obrębu ewidencji gruntów i budynków.
W myśl § 55 wspomnianego rozporządzenia, modernizacja ewidencji gruntów to zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenie ich pełnego zbioru, modyfikacji istniejących danych do wymagań określonych w rozporządzeniu i poprawy funkcjonowania informatycznego systemu obsługującego bazę danych ewidencyjnych.
W postępowaniu modernizacyjnym nieudokumentowane w myśl § 46 rozporządzenia żądanie strony dokonania zmian w ewidencji granic obrębu tak aby działka nr 1247/2 była w obrębie B. a nie Z. nie może być rozpatrzone pozytywnie, gdyż analiza materiałów znajdujących się w aktach sprawy wykazała, że granica pomiędzy tymi obrębami jest wykazana prawidłowo.
Decyzję WINGiK z dnia [...] kwietnia 2011 r. S. G. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności oraz nakazanie ujawnienia stanu prawnego granicy północnej jej nieruchomości w B. oraz tożsamej z nią granicy obrębu B. na podstawie rzetelnie wykonanej synchronizacji geodezyjnej, tak by rejestry gruntowe nie zawierały zafałszowań.
W odpowiedzi na skargę WINGiK wniósł o jej oddalenie przytaczając argumentację wywiedzioną jak w uzasadnieniu wydanej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Skarga S. G. nie jest zasadna, przez co nie może zostać uwzględniona.
Kontrola sądowoadministracyjna prowadzona jest, pomijając wyjątki od tej reguły, wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem (art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), przy czym rozumie się, iż chodzi tu zarówno o przepisy prawa materialnego, jak i procesowego. W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną
W toku postępowania administracyjnego jak również sądowego, S. G. kwestionuje przebieg granicy swej działki o nr 1247/2. W tym względzie strona wyraźnie podnosi, że w momencie przejścia z mapy katastralnej na mapę zasadniczą geodeci bezprawnie zmienili dotychczasową granicę północną parceli gruntowej nr 1325 i granicę obrębów B. i Z. Strona podnosi także, że w mapie zasadniczej bezprawnie zmieniono granicę północną obrębu B. i jej nieruchomości. Wypada więc zgodzić się z opinią organu odwoławczego co do tego, że żądanie strony zmierza w kierunku zmiany granic obrębu ewidencji gruntów i budynków. Wobec tak wyrażonego żądania należy wstępnie określić charakter sprawy rozstrzygniętej zaskarżonymi do WSA decyzjami. Nie jest to możliwe bez odwołania się do właściwych przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisów wydanych na podstawie tej ustawy.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 grudnia 2009 r., I OSK 316/09, postępowanie związane z modernizacją i aktualizacją ewidencji gruntów ma charakter przede wszystkim techniczny. Opiera się ono na analizie dokumentów i czynnościach geodety na gruncie. Nie rozstrzyga się w istocie w jego toku sporów sąsiedzkich. Natomiast sprawa ewidencyjna powinna być prowadzona niezależnie od sporów własnościowych, do których niewątpliwie zaliczyć żądanie dotyczące zmiany granic własności nieruchomości (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2008 r., sygn. I OSK 555/08).
Argumentem przekonującym za poglądem o niespornym charakterem procedury modernizacyjnej, jest treść § 39 rozporządzenia dnia 29 marca 2001 r. Ministra rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2001 r., Nr 38, poz. 454, zwane dalej rozporządzeniem). Według treści tej regulacji, spory graniczne nie wstrzymują czynności związanych z założeniem ewidencji. W razie ich wystąpienia przebieg spornych granic działek ewidencyjnych wykazuje się na podstawie danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego lub wyników pomiaru stanu posiadania na gruncie. Zmiany przebiegu granic działek ewidencyjnych dokonuje się w myśl § 36 rozporządzenia na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1)w postępowaniu rozgraniczeniowym, 2) w celu podziału nieruchomości, 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków.
Natomiast według § 37 rozporządzenia, w razie braku dokumentacji wymienionej w zacytowanym § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, lub nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie.
W niniejszej sprawie, organy nadzoru geodezyjnego i kartograficznego po zapoznaniu się z treścią zgłoszonych przez S. G. zarzutów dotyczących ustalenia granic działki nr 1247/2 przeprowadziły w dniu 25 marca 2010 r. czynności ustalenia granic tej działki. Wobec braku zgodnego oświadczenia stron dotyczących przebiegu granicy pomiędzy działkami 1247/2 a 1248 i 1254, południową granicę działki 1247/2 ustalono kierując się istniejącą dokumentacją geodezyjną (tj. operat pomiarowy nr [...] wykonany w latach 1973-1976, 1ks.rob. [...], oraz operat z kameralnego podziału działki nr 1247, [...]). Organy zastosowały się do treści przytoczonego powyżej § 39 rozporządzenia, wykazując przebieg spornych granic działek ewidencyjnych na podstawie danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Przedstawione przez S. G. dokumenty m.in. w postaci postanowienia Sądu Powiatowego w R. z 11 grudnia 1959 r., potwierdzają Jej prawo własności do działki o nr 1247/2.
Dokumenty te nie poświadczają natomiast zmian gruntowych mogących wpłynąć na modernizację istniejącego położenia punktów granicznych działki nr 1247/2. W takich warunkach faktycznych i prawnych uwzględnienie żądaniu strony nastąpiłoby wbrew treści § 36 rozporządzenia. Dlatego też, orzekające w sprawie organy miały podstawy do przyjęcia, że granica pomiędzy obrębem Z. a obrębem B. została wykazana w sposób prawidłowy.
Poza tym zauważyć wypada, że operat ewidencyjny zgodnie z art. 24 ustawy informuje o gruntach i budynkach. W 2001 roku działka nr ew. 1247 została podzielona i wówczas powstała działka 1247/2.
Natomiast działka 1247 od 1981 roku ujawniona jest w operacie ewidencji gruntów dla obrębu Z. Z tych względów na zasadzie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd skargę oddalił.