Uzasadnienie
Uchwałą z dnia [...] sierpnia 2005 roku, nr [...] Rada Miasta [...] ustaliła ceny za przewóz osób autobusami Miejskiego Zakładu Komunikacji Miejskiej. Pismem z dnia [...] kwietnia 2006 roku H. D. zwróciła się w/w Rady o uchylenie wzmiankowanej uchwały.
W dniu 6 czerwca 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga H. D. na bezczynność Urzędu Miasta polegającą na nie rozpoznaniu jej skargi z dnia [...] kwietnia 2006 roku.
Również w dniu 6 czerwca 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynął wniosek H. D. o wymierzenie Radzie Miasta Jarosławia grzywny z tytułu niewykonania obowiązku procesowego. W jego uzasadnieniu wnioskująca wywiodła, iż w dniu [...] kwietnia 2006 roku wniosła skargę na bezczynność organu miasta J. i mimo upływu 30 dni nie udzielono jej żadnej odpowiedzi.
Pismem z dnia [...] czerwca 2006 roku skarżąca zwróciła się do Rady Miasta z wnioskiem by jej pismo z dnia [...] kwietnia 2006 roku potraktować jako wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego, do jakiego doszło wskutek wydania wskazanej na wstępie uchwały (k. 16 akt o sygn. akt II SAB/Rz 33/06).
Pismem z dnia 25 października 2006 roku Sąd wezwał H. D. o wyjaśnienie na jakich podstawach faktycznych opiera swój wniosek. W piśmie tym naprowadzono, iż z treści wniosku wynika, że żądanie wymierzenia grzywny wnioskująca wywodzi z faktu nie rozpoznania przez Radę Miasta skargi na bezczynność z dnia [...] kwietnia 2006 roku. Z akt sprawy wynika tymczasem, że pismem z tej daty domagała się ona usunięcia naruszenia prawa do jakiego doszło wskutek wydania uchwały Rady Miasta z dnia [...] sierpnia 2005 roku, nr [...] ustalającej ceny za przewóz osób autobusami Miejskiego Zakładu Komunikacji Miejskiej. Skarga na bezczynność polegającą na nie rozpoznaniu tego wniosku została wniesiona w dniu 6 czerwca 2006 roku do tutejszego sądu - sygn. akt II SAB/Rz 33/06. Z powyższego wynika więc, iż wskazane we wniosku pismo z dnia [...] kwietnia 2006 roku nie było skargą na bezczynność lecz wnioskiem o usunięcie naruszenia prawa - skarżąca sama potwierdziła tę okoliczność pismem z dnia 19 czerwca 2006 roku.
Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż jego niewykonanie w terminie 7 dni licząc od dnia jego otrzymania skutkować będzie przyjęciem, iż wniosek dotyczy wymierzenia Radzie Miasta grzywny z tytułu nie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2006 roku o usunięcie naruszenia prawa do jakiego doszło wskutek wydania uchwały Rady Miasta z dnia [...] sierpnia 2005 roku, nr [...] ustalającej ceny za przewóz osób autobusami Miejskiego Zakładu Komunikacji Miejskiej.
Skarżąca otrzymała wezwanie w dniu 27 października 2006 roku. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie udzieliła na nie odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ma prawny obowiązek przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
Zgodnie zaś z treścią art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do wyżej wskazanych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.
Przenosząc powyższe na grunt ukształtowany okolicznościami niniejszej sprawy należy wskazać, iż wniosek H. D. jest niedopuszczalny i musi ulec odrzuceniu.
Skarżąca konieczność wymierzenia grzywny Radzie Miasta uzasadnia tym, iż nie rozpoznała ona jej wniosku z dnia [...] kwietnia 2006 roku o usunięcie naruszenia prawa do jakiego doszło wskutek wydania uchwały Rady Miasta z dnia [...] sierpnia 2005 roku, nr [...] ustalającej ceny za przewóz osób autobusami Miejskiego Zakładu Komunikacji Miejskiej. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust 1 ustawy z dnia z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. 2001 r. Nr 142 poz. 1591) nie rodzi po stronie organu żadnego obowiązku, którego niewykonanie skutkowałoby powstaniem uprawnienia do żądania nałożenia na ów organ grzywny. Organ może się do owego wezwania zastosować i tym samym uwzględnić żądanie strony, może odpowiedzieć stronie, iż nie znajduje podstaw do jego uwzględnienia, i może wreszcie zachować się całkowicie biernie, nie podejmując żadnych czynności.
Uwzględnienie wezwania ma ten skutek, że strona nie ma już interesu do kierowania sprawy na drogę sądową, natomiast bezskuteczność wezwania w pozostałych, wyżej wskazanych przypadkach, ma wyłącznie ten skutek, iż otwiera stronie drogę sądowo-administracyjną. To czy organ odpowie na wezwanie, czy też nie podejmie żadnych czynności wpływa zaś wyłącznie na termin, w jakim strona może wnieść skargę.
Z powyższego wynika więc jednoznacznie, iż wniosek do usunięcia naruszenia prawa o jakim wyżej mowa nie jest skierowany do sądu lecz do organu. Organ nie ma obowiązku przekazać go sądowi. Podsumowując - nierozpoznanie wniosku o usunięcia naruszenia prawa do jakiego doszło wskutek wydanej przez Radę Miasta uchwały nie rodzi po stronie wnioskującej żadnych uprawnień, których treścią byłoby żądanie nałożenia na ów organ grzywny. Wniosek taki jako nieobjęty hipotezą art. 55 § 1 P.p.s.a. musi ulec odrzuceniu.
Z tych przyczyn Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.