Uzasadnienie
K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2009r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] marca 2009r. znak: [...] w przedmiocie odmowy rejestracji samochodu osobowego marki [...] nr rejestracyjny [...].
W skardze zawarto wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który został załatwiony odmownie postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 4 sierpnia 2009r. Orzeczenie powyższe nie zostało zaskarżone.
W zaistniałej sytuacji wezwano skarżącego do uiszczenia kwoty 200 zł odpowiadającej wysokości wpisu w niniejszej sprawie, wskazując termin 7 dni na uzupełnienie powyższego braku oraz pouczając o rygorze odrzucenia skargi na wypadek niezastosowania się do treści wezwania.
Przedmiotowe wezwanie doręczono K. K. w dniu 27 sierpnia 2009r., na co wskazuje podpis jego dorosłego domownika – żony na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej korespondencji.
Termin do opłacenia skargi upłynął względem skarżącego bezskutecznie dnia 3 września 2009r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawowym warunkiem merytorycznego rozpoznania skargi jest konieczność jej opłacenia, co wynika z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a.
Wskazany obowiązek wynika także z art. 220 § 1 P.p.s.a. wedle którego sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skutkiem procesowym nieuiszczenia należnego wpisu, pomimo wezwania w tym przedmiocie, jest odrzucenie skargi po myśli art. 220 § 3 P.p.s.a.
Mając na względzie powyższe przepisy prawa, jak też okoliczności niniejszej sprawy Sąd stwierdza, iż skarga K. K. podlega odrzuceniu. Nie został od niej bowiem uiszczony należny wpis sądowy, mimo iż skarżący był wzywany o uzupełnienie powyższego braku skargi po tym, jak Referendarz sądowy (postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2009r.) odmówił mu przyznania prawa pomocy.
W wezwaniu zaznaczono zaś wyraźnie, iż niezastosowanie się do jego treści we wskazanym terminie (7dni) skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a.