Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowiez 2 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 553/16

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Skład
NSA Jerzy Solarski przewodniczący
NSA Stanisław Śliwa WSA
Marcin Kamiński
specjalista Anna Zięba-Drymajło protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 2 grudnia 2016 r.
Sprawa
sprawy ze skargi P. D. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu [..] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium -skargę oddala-

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] września 2015 r., Nr [...] Odwoławcza Komisja Stypendialna Uniwersytetu (dalej: "OKS" lub "Komisja") utrzymała w mocy decyzję własną z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] odmawiającą P. D. (dalej: Skarżący) przyznania stypendium Rektora dla najlepszych studentów w roku akademickim 2014/2015.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: "K.p.a.") w zw. z art. 173 ust. 1 pkt 3, art. 174, art. 175 ust. 2-4, art. 177 ust. 1, 3-5, art. 181 ust. 1, 3-6, art. 184, art. 186 i art. 207 ust. 1,2, 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.; dalej: "Prawo o szkolnictwie wyższym") oraz § 1-5, § 8 i 10 Regulaminu przyznawania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu z dnia 1 października 2014 r (dalej: "Regulamin").

Z uzasadnienia decyzji i akt sprawy wynika, że w dniu 7 października 2014 r. Skarżący, student na Wydziale Informatyki Uniwersytetu, zwrócił się do Rektora z wnioskiem o przyznanie stypendium dla najlepszych studentów w roku akademickim 2014/2015. Komisja, decyzją z [...] października 2014 r. nr [...], odmówiła przyznania stypendium. Wskazała, że na podstawie listy rankingowej, po uwzględnieniu wymogów określonych ustawą - Prawo o szkolnictwie wyższym i Regulaminem, Skarżący uzyskał łączną liczbę punktów 41,7 i na liście rankingowej zajął pozycję nr 45, poza 9% najlepszych studentów tego kierunku.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Skarżący powołał się na osiągnięcia sportowe, przedkładając stosowny dyplom.

Decyzją z [...] listopada 2014 r., Komisja utrzymała w mocy swoje poprzednie rozstrzygnięcie. Uwzględniając dodatkowe osiągnięcia, przyznała łączną liczbę punktów 56,7, odmówiła jednak przyznania stypendium, z uwagi na brak środków.

Na skutek skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, wyrokiem z dnia 14 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 23/15, uchylił zaskarżoną decyzję, między innymi z uwagi na nie wyjaśnienie kwestii braku środków. Sąd zauważył, że z protokołu posiedzenia z dnia 13 listopada 2014 r., wynikało, że na ten dzień kwota dotacji z budżetu przeznaczona na stypendia Rektora dla najlepszych studentów wynosiła 1.201.278,46 zł, a OKS w dniu rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stwierdziła, że na dzień 13 listopada 2014 r. stypendium otrzymuje 1530 studentów na łączną kwotę 1.059. 900,00 zł.

Rozpoznając sprawę ponownie Komisja utrzymała zaskarżoną decyzję w mocy. Wyjaśniła, że Skarżący w pierwotnie złożonym wniosku domagał się przyznania świadczenia jedynie na podstawie średniej ocen, otrzymując 41,7 punktów, plasując się na 45 miejscu i nie kwalifikując się do 9% najlepszych studentów kierunku. Dopiero we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy powołał się na dodatkowe osiągnięcia, które przysporzyły mu dodatkowych punktów i pozwoliły znaleźć się w wymaganych 9%. Aktualnie jednak przyznanie wnioskowanego świadczenia prowadziłoby do konieczności odebrania świadczenia pozostałym studentom i skutkowało nierównym traktowaniem osób, które w sposób prawidłowy podały wszystkie informacje we wniosku. Organ powołał się również na § 3 ust. 10 Regulaminu, zgodnie z którym w przypadku złożenia wniosków po upływie terminów porządkowych, świadczenia są przyznawane od miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono wniosek, chyba że środki przeznaczone na ten cel zostały już rozdysponowane.

Tymczasem Komisja rozdysponowała środki przeznaczone na stypendium Rektora dla 9 % najlepszych studentów kierunku informatyki, tj. 37 osób plus 1 osoba, której błędnie nie przyznano stypendium na pierwszym posiedzeniu, w liczbie nie powodującej przekroczenia 10 % (§ 8 ust. 19 Regulaminu).

W skardze Skarżący zarzucił naruszenie: art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r, poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") poprzez nie uwzględnienie wskazań Sądu co do dalszego postępowania oraz § 8 ust. 1, § 8 ust. 19 lit. a Regulaminu i art. 7 Konstytucji; wniósł o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę OKS wniosła o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

skarga okazała się bezzasadna.

Zaskarżona decyzja odmawiająca Skarżącemu przyznania stypendium Rektora dla najlepszych studentów wydana została w wyniku uchylenia poprzedniego rozstrzygnięcia tegoż organu, co nastąpiło wyrokiem tut. Sądu z dnia 14 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 23/15. W wyroku tym Sąd wskazał, że OKS nie wyjaśniła w sposób dostateczny kwestii odmowy przyznania stypendium Skarżącemu, mieszczącemu się w grupie 10 % najlepszych studentów danego kierunku oraz kwestii braku środków. Z uzasadnienia decyzji wynikało bowiem, że kwota przeznaczona na stypendia Rektora to 1.201.278,46 zł; na dzień orzekania stypendium otrzymywało 1530 studentów na łączną kwotę 1.059.900,00 zł. Nie wyjaśniona zatem pozostała kwestia brakującej różnicy. Po ponownym rozpoznaniu odwołania i przytoczonej argumentacji, kwestia środków i ich rozdysponowania nie budzi wątpliwości.

Przyznanie stypendium reguluje ustawa - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz wydawany na podstawie art. 186 tej ustawy regulamin przyznawania świadczeń pomocy materialnej dla studentów; w rozpoznawanej sprawie - Regulamin przyznawania świadczeń pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu z dnia 1 października 2014 r., stanowiący załącznik do zarządzenia nr 34/2014 Rektora Uniwersytetu z dnia 19 maja 2014 r., z uwzględnieniem zmian wprowadzonych Zarządzeniem nr 83/2014 Rektora Uniwersytetu z dnia 29 września 2014 r.

Zgodnie z art. 181 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym, stypendium rektora dla najlepszych studentów może otrzymywać student, który uzyskał za rok studiów wysoką średnią ocen lub posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne lub wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. W myśl § 8 ust. 11 Regulaminu, stypendium Rektora dla najlepszych studentów może otrzymać nie więcej niż 9 % wszystkich studentów danego kierunku studiów. Z kolei ust. 19 tego paragrafu stanowi, że na kolejnych posiedzeniach Komisji rozpatrywane są a) w pierwszej kolejności wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy;

w uzasadnionych przypadkach Komisja przyznaje świadczenie w liczbie nie powodującej przekroczenia 10 % najlepszych studentów danego kierunku, b) wnioski o przyznanie świadczenia złożone po terminach porządkowych, określonych w § 3 ust. 2; Komisja może przyznać świadczenie tylko w przypadku uzyskania minimalnej liczby punktów ustalonej zgodnie z listą rankingową, o której mowa w ust. 13 pkt c oraz w miarę posiadanych środków dla grupy 9 % najlepszych studentów danego kierunku. Jednocześnie za właściwe skompletowanie dokumentów niezbędnych do otrzymania świadczeń pomocy materialnej, w tym stypendium Rektora dla najlepszych studentów, w świetle przepisu art. 173 ust. 1 pkt 3 Prawa o szkolnictwie wyższym, odpowiada student - § 3 ust. 7 Regulaminu.

W sprawie bezsporne było, że wnioskiem z dnia 7 października 2014 r. Skarżący domagał się przyznania stypendium Rektora dla najlepszych studentów w roku akademickim 2014/2015 jedynie na podstawie średniej ocen, która plasowała go na 45 miejscu listy rankingowej, poza grupą 9 % najlepszych studentów. Dopiero we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 22 października 2014 r. wskazał dodatkowe osiągnięcia sportowe, z którego to tytułu otrzymał 15 punktów.

Z treści wyżej wskazanego § 8 ust. 19 Regulaminu wynika, że rozpoznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Komisja jedynie w uzasadnionych przypadkach przyznaje świadczenia, pod warunkiem nie przekroczenia liczby 10 % najlepszych studentów danego kierunku oraz w miarę posiadanych środków dla grupy 9 % najlepszych studentów danego kierunku.

W rozpoznawanej sprawie Komisja przyznała świadczenie 37 osobom plus 1 osobie (razem 38) przekraczającym 9 % a nie przekraczającym 10 % najlepszych studentów kierunku Informatyka. Przyznanie kolejnego stypendium wiązałoby się nieodzownie z przekroczeniem tego pułapu. Ponadto, jak wyjaśnił organ i czemu dał wyraz w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu, kwota przeznaczona na stypendia Rektora dla najlepszych studentów Wydziału Informatyki została w całości rozdysponowana. Wobec powyższego stwierdzić należy, że odpadły przesłanki przyznania wnioskowanej pomocy. Decyzja OKS utrzymująca w mocy decyzję o odmowie przyznania stypendium Rektora dla najlepszych studentów jest zgodna z przepisami Prawa o szkolnictwie wyższym, jak również wydanym na ich podstawie Regulaminem i mieści się w granicach przyznanego organom swobodnego uznania, wobec czego zarzuty skargi dotyczące naruszenia tych przepisów, są nieuzasadnione.

Sformułowane w uzasadnieniu decyzji konkluzje świadczą o tym, że nie jest ona dowolnym, władczym aktem, lecz poddającym się kontroli procesem dokonywanych ustaleń i wyciągniętych wniosków, uwzględniającym wskazówki Sądu zawarte w wyroku z dnia 14 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 23/15. Tym samym nie można zarzucić Komisji naruszenia art. 153 P.p.s.a.

Mając to wszystko na uwadze Sąd oddalił skargę, na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.