Uzasadnienie
J. S. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą: "[...]" J. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Dyrektora Izby Celnej (DIC) z dnia [...] lutego 2016r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] o wymierzeniu mu kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł z tytułu urządzania gier poza kasynem gry na automacie o nazwie [...] bez numeru.
W skardze składający ją zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji przez organ, a na wypadek nieuwzględnienia tego żądania, orzeczenie o wstrzymaniu przez Sąd, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sferze jego interesów majątkowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący powołał się na orzecznictwo sądowe dotyczące przedmiotowej problematyki. Następnie podał, że egzekucja kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji niewątpliwie wpłynie na utratę przez niego płynności finansowej, szczególnie w kontekście licznych zobowiązań związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Podniósł, że toczą się wobec niego także inne postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Wnioskodawca zwrócił uwagę, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza nie generuje dochodów, które umożliwiałyby zapłatę wymierzonej mu kary bez zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub tez spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w zakresie jego kondycji finansowej.
Doszłoby bowiem wówczas do zachwiania płynności finansowej przedmiotowej działalności a nawet do całkowitego zaprzestania jej prowadzenia, których to strat nie dałoby się w przyszłości zrekompensować.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] DIC odmówił wstrzymania wykonania swojej decyzji z dnia [...] lutego 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wstrzymanie wykonania przez sąd ostatecznej decyzji administracyjnej możliwe jest na złożony przez skarżącego w tym przedmiocie wniosek. Przesądza o tym brzmienie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Przewiduje on taką ewentualność w razie, gdy spełniona jest jedna z dwóch wymienionych w nim przesłanek powyższego, a to niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie żądania strony uzasadnione jest zatem wówczas, kiedy konsekwencją wykonania skarżonej decyzji byłaby któraś z wymienionych wyżej nadzwyczajnych okoliczności, nie zaś zwykłe skutki zastosowania się do treści aktu (czy to dobrowolnie czy to w drodze egzekucji). Aby możliwe było dokonanie przez Sąd oceny, czy w danym przypadku rzeczywiście o którymś ze skutków, wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., może być mowa, konieczne jest porównanie wysokości należności wynikającej z kwestionowanego rozstrzygnięcia z sytuacją materialną strony.
W warunkach niniejszej sprawy poznanie powyższej relacji nie jest możliwe z racji tego, że strona skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek danych w tym zakresie. Tym samym nie wiadomo, jakie faktycznie konsekwencje mogłoby pociągnąć za sobą wykonanie kwestionowanej przez nią w skardze decyzji. Ponadto, informacji o kondycji finansowej skarżącego trudno także wywieść z akt administracyjnych sprawy.
Z uwagi zatem na powyższą postawę wnioskodawcy przejawiającą się w braku podania konkretnych danych odnoszących się do jego możliwości płatniczych i ograniczeniu się do ogólnych stwierdzeń w tym zakresie, stwierdzono brak podstaw do wstrzymania wykonania wymienionej na wstępie decyzji DIC z dnia [...] lutego 2016 r. O powyższym orzeczono na podstawie art. 61 § 3, § 5 P.p.s.a.