Uzasadnienie
W dniu 20 czerwca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła wspólna skarga (pismo z dnia [...] maja 2013 r.) M. O., S. S., B. R., T. K., S. A., P. S., M. G., R. S., H. B., G. P. – reprezentowanych przez pełnomocnika radcę prawnego B. B. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...] w sprawie zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na terenie Miasta [...].
Pismami z dnia 13 sierpnia 2013 r. wyżej wymienieni skarżący zostali wezwani do wyjaśnienia czy przez wniesieniem skargi wzywali organ do usunięcia naruszenia interesu prawnego bądź uprawnienia w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 594). W razie twierdzącej odpowiedzi wezwani zostali o wykazanie tego faktu, poprzez nadesłanie jego odpisu wraz z informacją o dacie jego wniesienia.
W piśmie tym skarżący zostali pouczeni, że odpowiedzi należy udzielić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem przyjęcia, że takowe wezwanie nie było składane.
W zakreślonym terminie P. S. i H. B. nie udzielili odpowiedzi. Natomiast pozostali skarżący złożyli oświadczenie, że M. O. wystąpił w ich imieniu z wezwaniem do usunięcia prawa przez uchwałę nr [...] (uwaga Sądu: skarga na tą uchwałę została zarejestrowana i prowadzona jest pod sygn. akt II SA/Rz 558/13). W rzeczywistości to wezwanie dotyczyło wszystkich przepisów podjętych przez Radę Miasta [...] na mocy których naliczane są opłaty za odprowadzania wód opadowych i roztopowych z powierzchni dachów. Zdaniem skarżących to organ winien wezwać ich do sprecyzowania żądania. Reasumując wskazali, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dotyczyło dwóch integralnie powiązanych uchwał Rady Miasta [...] nr [...] i nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zatem warunkiem niezbędnym do skutecznego wniesienia skargi na uchwałę rady gminy jest uprzednie wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, do jakiego doszło wskutek podjęcia uchwały.
Kontrola administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego, co wynika z art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej "P.p.s.a").
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku aktów prawa miejscowego, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa - art. 52 § 4 P.p.s.a. Skargę można wówczas wnieść, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa - art. 53 § 2 P.p.s.a
Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy należy odnotować, że zarówno treści oświadczenia organu Rady Gminy [...] zawartego w odpowiedzi na skargę, jak i z analizy akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący nie poprzedzili swojej skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Z zalegającego w aktach administracyjnych sprawy pisma z dnia [...] marca 2013 r. skierowanego przez M. O. do Rady Miasta [...] jednoznacznie wynika, że dotyczy ono uchwały Rady Miasta [...] z dni [...] stycznia 2013 r. nr [...]. Późniejsze złożenie przez skarżących oświadczenia, że ich intencją było również by wezwanie to dotyczyło także uchwały nr [...] nie może konwalidować braku złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w przedmiotowej sprawie.
Mając na uwadze brzmienie powołanych powyżej przepisów, tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a należy stwierdzić, że skarżący nie spełnili przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego.
Wniesienie bowiem do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia czynią ją niedopuszczalną i skutkuje jej odrzuceniem, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Jedynie na marginesie Sąd stwierdza, że powyższe rozstrzygniecie kończy niniejszą sprawę z powodów procesowych. Nie zamyka ono jednak drogi do ponownego zakwestionowania zaskarżonej uchwały, pod warunkiem uprzedniego wyczerpania trybu właściwego do wniesienia skargi.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.