Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A. R. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 28 lutego 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w akt administracyjnych organu II instancji).
W dniu 3 kwietnia 2014 r. skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym [...] skargę na w/w decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie ostatni dzień 30 dniowego terminu przypadł na niedzielę tj. 30 marca 2014 r. (dzień ustawowo wolny od pracy), w związku z tym stosownie do art. 83 § 2 P.p.s.a. za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W związku z tym ostatnim dniem do wniesienia skutecznie skargi był poniedziałek 31 marca 2014 r. Skarga zaś została nadana w urzędzie pocztowym 3 kwietnia 2014 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu.
Ponieważ skarga wniesiona została po upływie terminu, dlatego podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a.