Uzasadnienie
W. D. i R. D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wspólną skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stosunków wodnych na gruncie. Skarga ta została podpisana przez adwokata M. K. jako pełnomocnika wymienionych.
Ze względu na fakt, że skarga zawierała różne braki, w tym nie dołączono do niej dokumentu pełnomocnictwa, wezwano skarżących (za pośrednictwem działającego ich imieniem adwokata) do nadesłania takiego dokumentu. Doręczenie wezwania do rak pełnomocnika skarżących nastąpiło dnia 30 maja 2019 r. W. D. wykonała powyższe wezwanie, natomiast R. D. przedłożył pełnomocnictwo ogólne, którego udzielił on adwokat A. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W świetle brzmienia art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jednym z warunków formalnych pisma procesowego (w tym skargi z mocy brzmienia art. 57 § 1 P.p.s.a.) jest obowiązek dołączenia pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu, jeżeli pismo to składa pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tego dokumentu przed sądem – art. 46 § 3 P.p.s.a. Potwierdzeniem powyższej powinności jest także brzmienie art. 37 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelny odpis.
W niniejszej sprawie, jak już wyżej podniesiono, R. D. nadesłał do tut. Sądu pełnomocnictwo, którego udzielił on adwokat A. M., a która nie podpisała jego imieniem skargi na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Pod skargą widnieje bowiem podpis adwokata M. K. Z powyższej przyczyny koniecznym stało się odrzucenie skargi R. D., bowiem nie przedłożono w sprawie dokumentu, z którego wynikałoby, że podpisany pod skargą adwokat M. K. uprawniony był do działania jego imieniem. Termin w tym zakresie upłynął względem strony bezskutecznie z dniem 6 czerwca 2019 r.
Podstawę orzeczenia stanowił art. 58 § 1 pkt 3, § 3 w związku z powołanymi wyżej przepisami P.p.s.a.
Na marginesie Sąd zwraca uwagę, że skarga W. D. wobec terminowego uzupełnienia przez nią jej braków będzie podlegać merytorycznemu rozpoznaniu.