Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 570/09
Wnioskiem złożonym osobiście w dniu 12 sierpnia 2009 r., H. L. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Sprawa ze skargi H.L. o sygn. II SA/Rz 570/09 dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego o odmowie przyznania H. L. świadczeń niepieniężnych w postaci usług opiekuńczych.
Stwierdzono co następuje:
H.L. ubiega się wyłącznie o ustanowienie radcy prawnego. Wobec tego powinna wykazać, że nie jest w stanie ponieść związanych z tym kosztów ze względu na zagrożenie dla utrzymania koniecznego. Do udowodnienia złego stanu majątku oraz dochodów zobowiązuje stronę postępowania sądowego treść art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Oprócz stanu majątku strony istotnymi dla rozstrzygnięcia Jej wniosku okolicznościami jest etap rozpoznania skargi sądowoadministracyjnej oraz wysokość kosztów sądowych.
Skarga H.L. nie została do chwili obecnej rozpoznana przez WSA, zaś strona jest z mocy prawa zwolniona od wszelkich kosztów sądowych w granicach sprawy o sygn. II SA/Rz 570/09. Zwolnienie to ma postać zwolnienia ustawowego, które opiera się na regulacji zawartej w art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a.
Uzyskiwany przez skarżącą dochód brutto w kwocie 591 zł, jak również pozostałe składniki majątku uprawniają do stwierdzenia, że H. L. nie będzie w stanie zapłacić radcy wynagrodzenia należnego za reprezentowanie jej praw przed sądem. Kwota dochodu netto strony odpowiada wysokości wynagrodzenia, jakie pobierają w tego rodzaju sprawach fachowi pełnomocnicy. Rozpoznający wniosek bierze również pod uwagę znaczne koszty, jakie skarżąca musi ponosić w związku ze swą chorobą. Zostały one w sposób szczegółowy oraz przekonujący opisane w pkt 5 uzasadnienia wniosku PPF. Ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych nie polepsza dochodowej sytuacji skarżącej. Te stwierdzenia obligują rozpoznającego wniosek H. L. do wydania pozytywnego dla niej orzeczenia. Przesądza o tym art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Na mocy niniejszego postanowienia skarżąca będzie korzystała z usług wyznaczonego przez Radę pełnomocnika, którego wynagrodzenie zostanie pokryte środkami finansowymi będącymi w dyspozycji WSA.
Wobec powyższych ustaleń, postanowiono orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.