Uzasadnienie
Sygn. II SA/Rz 574/10
Skarżący C.K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, polegającym na zwolnieniu od kosztów sądowych w całości oraz na ustanowieniu adwokata. Jego wniosek złożony w przewidzianej przez prawo formie, dotyczy sprawy o sygn. II SA/Rz 574/10. Sprawa o podanej powyżej sygnaturze nie została zakończona przed WSA. Na aktualnym etapie, strona zobowiązana jest do pokrycia wpisu sądowego w wysokości 200 zł, należnego z tytułu złożenia skargi sądowoadministracyjnej na decyzję SKO.
W oparciu o treść wniosku PPF oraz złożone w toku postępowania oświadczenia ustalono następujący stan faktyczny: C. K. zamieszkuje wraz z pełnoletnim synem. Syn strony jest bezrobotny i uczęszcza na studia zaoczne. Skarżący nie dysponuje lokalem mieszkalnym oraz nieruchomościami. Wnioskodawca jest osobą ciężko chorą. Nie posiada żadnego majątku w tym akcji i innych papierów wartościowych. Jedynym źródłem utrzymania wnioskodawcy oraz jego syna jest renta okresowa w wysokości 660,6 zł.
Stwierdzono co, następuje:
Zdaniem rozpoznającego wniosek, żądanie strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie w całości.
Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy z 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.), prawo pomocy może zostać przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przesłanki przyznania prawa pomocy określa natomiast art. 246 wyżej powołanej ustawy. Na mocy art. 246 § 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Należy w tym miejscu mocno podkreślić, że prawo pomocy jest instytucją szczególną, mogąca znaleźć zastosowanie jedynie w sytuacjach wyjątkowych. Zwolnienie od kosztów sądowych czy przyznanie fachowego pełnomocnika skutkuje bowiem pozbawieniem budżetu państwa należnych dochodów. Wyjątkowość tej instytucji podkreślają bardzo rygorystyczne wymogi przyznania prawa pomocy. Dotyczy to zwłaszcza prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Według rozpoznającego wniosek, Strona skarżąca wykazała w wymaganym stopniu przesłanki przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie tej instytucji. Jej majątek i związane z nim rzeczywiste możliwości osiągania przychodów nie mogą zaspokoić potrzeb o charakterze niezbędnym dwuosobowego gospodarstwa domowego (zakup żywności, lekarstw, pokrycie kosztów edukacji). Wobec ujawnionych wydatków, zdolność majątkowa C.K. oraz jego bezrobotnego pozwala aktualnie funkcjonować poniżej poziomu utrzymania koniecznego. Należy podkreślić, że Skarżący nie posiada lokalu mieszkalnego, a także innych postaci majątku o znacznej wartości. Łączna kwota rzeczywistych dochodów strony jest tak niska, że nie może zostać naruszona kosztami postępowania sądowego. Pełna kwota renty strony jest potrzebna na zakup żywności, środków czystości a przede wszystkim kosztów leczenia. Choroba, która dotknęła stronę skarżącą (opis zawarty w uzasadnieniu wniosku) nie pozwoliłyby zrezygnować z kontynuowania leczenia. Ustanowienie adwokata w sprawie C.K. jest uzasadnione nie tylko z powodu braku środków na jego wynagrodzenie, ale także ze względu na stan zdrowia strony wnoszącej.
Reasumując, okoliczności życia i majątku C. K. odpowiadają wymogom przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z wyżej powołanych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.